Week 44: Krentenbaard

Deze week besluit Sebastiaan zich een krentenbaard aan te meten en viert hij dat zijn moeder 32 is geworden. 32? Maar ze ziet er nog zo jong uit!

‘Week 44: Krentenbaard’ Deze week besluit Sebastiaan zich een krentenbaard aan te meten en viert hij dat zijn moeder 32 is geworden. 32? Maar ze ziet er nog zo jong uit! Lees het op http://bit.ly/Krentenbaard

Krentenbaard

Afgelopen weekend voelde ik me dus niet zo lekker, maar we merkten ook dat Sebastiaan niet helemaal lekker in zijn vel zat. We konden alleen niet vertellen wat het dan was. Hij had wel drie kleine, rode vlekjes bij zijn mond, dus ik dacht nog: misschien moeten we maandag de huisarts even bellen over wat dat kan zijn.

De nacht van zondag op maandag was zeer vervelend voor mijn vrouw (ik sliep vanwege mijn verkoudheidssnurkpartijen maar op de slaapbank in mijn kantoor), want hij werd om de haverklap huilend wakker. Opeens bedacht ze zich dat ze op het kinderdagverblijf een waarschuwingsbriefje had gezien over krentenbaard. En ja hoor, maandag was zijn gezicht ontploft met pusbulten. Jammmmmmmie!

Thuis

Van de huisarts kregen we een zalfje mee. De 48 uur daarna mocht hij in ieder geval niet naar het kinderdagverblijf, want die bultjes zijn echt zo besmettelijk. Pas als ze ingedroogd waren, mocht hij terug. We hebben dus weer met zijn tweeën het werk lopen verschuiven om het allemaal maar geregeld te krijgen thuis.

Wel had ik een kop vol snot, een keel vol spijkers en moest ik maandagmiddag nog voor een mini-operatie naar het ziekenhuis, dus heel erg gezellig was ik niet. Mijn vrouw en ik vonden deze week best heftig! Zij hield hem ’s nachts in de gaten, terwijl ik op kantoor ook niet de beste nachten maakte.  Overdag hield ik hem in de gaten, terwijl zij naar haar werk ging. Mijn werk ging bijgevolg op een lager pitje. Gelukkig had ik geen strakke deadlines!

Kinderdagverblijf

We hadden geregeld dat de dinsdag van het kinderdagverblijf naar de donderdag ging, zodat Sebastiaan maar één dag miste. Nou, donderdag was hij er flink aan toe om weer naar het kinderdagverblijf te gaan. Lekker spelen met andere kindjes! Zijn gezichtje was een stuk opgeknapt en het besmettingsgevaar was dus voorbij. Die zalf moeten we nog wel een aantal dagen smeren. Hij moet er alleen iedere keer van huilen, dus we vragen ons af of hij er gewoonweg geen zin in heeft of dat de zalf prikt.

Verjaardag

Zaterdag ben ik 32 geworden! Reden voor een feestje. Rond een uurtje of 11 kwam mijn familie gezellig langs. We hebben eerst gesmikkeld van wat taart en een lunch.  Daarna zijn we richting Scheveningen vertrokken, want laten we eerlijk wezen, met zo’n zonnetje moet je toch naar het strand? We hebben wat drankjes gedaan en wat gegeten op de Pier. Daar kregen we toch wel het ultieme vakantiegevoel van! ’s Avonds hebben we nog een spelletje gespeeld met vrienden. Maar man, met zo’n baby ben je al supervroeg op de avond moe… Technisch gezien lag ik in bed op het tijdstip dat vroeger mijn feestjes begonnen.

Zondag zijn we op ziekenbezoek gegaan in Groningen. Volgende week lees je hoe dat was!