Week 36: Slaaptekort

In week 36 heeft Sebastiaan last van een virus of van nieuwe tandjes. Zeker weten doen zijn mama’s het niet. Wat ze wel zeker weten, is dat ze deze week last hebben van slaaptekort.

‘Week 36: Slaaptekort’ In week 36 heeft Sebastiaan last van een virus of van nieuwe tandjes. Zeker weten doen zijn mama’s het niet. Wat ze wel zeker weten, is dat ze deze week last hebben van slaaptekort. Lees het op http://bit.ly/wk36st

Luieruitslag

Woensdag belde het kinderdagverblijf op dat Sebastiaan 38.3 graden had en dat hij last had van diarree, maar dat hij qua gedrag wel vrolijk was. Ik heb hem daarom maar wat eerder gehaald. Ik vond hem niet zo fris ruiken en zijn toetje was een beetje vies, dus ik heb hem even laten soppen in bad.

Nieuwe tandjes

Het kinderdagverblijf had zijn billetjes al ingesmeerd, want de diarree was zo zuur dat zijn billetjes openlagen. Zielig! Hij heeft nooit last van luieruitslag. Ze vermoedden dat het weleens kon gaan om nieuwe tandjes. Ik heb zijn bovenlip al een aantal keer naar boven geduwd, maar ik zie geen verandering.

Bij de vorige tandjes sliep Sebastiaan 1 à 2 nachten niet zo lekker, dus we zijn ook niet zo bekend met deze manier van nieuwe tanden. De symptomen kloppen echter wel allemaal. Omdat ik zelf een temperatuur heb gemeten van 35.6, kan het ook een virus zijn (als ik het goed heb begrepen van de huisarts).

Diarree

Om 4 uur ’s nachts zat zijn hele rug en slaapzak onder de diarree. Ah! Ik heb mijn vrouw maar wakker gemaakt, zodat die het badje kon maken en ik Sebastiaan kon uitkleden zonder al te veel diarree over zijn hoofd te smeren. Dat is best een opgave.

Slaaptekort

Deze week is mijn vrouw elke dag van ’s ochtends vroeg tot in de nacht weggeweest, waardoor ik alle ochtendvoedingen én avondvoedingen moest doen. Vrijdag zaten we er door het slaaptekort allebei doorheen. Je kunt wel even op korte nachten leven, maar als de dagen dan ook nog eens meer vergen van je dan normaal, dan houdt het op een gegeven moment wel op. Om 4 uur ’s nachts een badje maken is dan ook een uitdaging…

Mamadag

Donderdag was het mijn mamadag en heb ik besloten om alleen maar flessen melk te geven in plaats van normaal eten. Ik wilde niet dat hij gedehydrateerd raakte en eigenlijk wilde ik ook niet dat hij nog veel meer poepte. Hij had inmiddels namelijk niet alleen rode plekken, maar ook open wonden.

Iedere keer als er diarree uit liep, moest ik de luier uitdoen, Sebastiaan in een laagje water zetten in zijn badje (niet helemaal badderen, want hij heeft al een overgevoelige huid), hem een trui en sokken aantrekken en hem in zijn box laten spelen met blote billen. Als hij dan droog was en weer naar bed wilde, dan smeerde ik er zinkzalf op, maar dat deed hem veel pijn. De hele dag heeft hij dus flink gehuild en gejengeld. Ik kan het volledig begrijpen…

Slaap

Als Sebastiaan sliep (dat duurde af en toe even door de pijn), dan sliep hij gelukkig ook gelijk uren achter elkaar. Voor hem geen slaaptekort… Ik juichte het alleen maar toe: hoe meer slaap, hoe sneller gezond. Dat betekende ook dat hij niet heel vaak at. Nou, ’s avonds bleek ook dat hij daar niet veel behoefte aan had.

Vloedgolf

Hij liet af en toe al een boer en dat was zó’n putlucht, dat ik er wel van kon overgeven. Nou, hij ook. Hij nam ’s avonds maar een halve fles (ik had er wat pap bijgedaan) en daarna wilde hij al niet meer. Ik vroeg me af of hij dan wat brood wilde, maar na het tweede stukje begon hij zijn hoofd weg te draaien.

Ineens kwam het! De kokhalsacties. Gevolgd door víér vloedgolven. Bij de eerste vloedgolf wilde ik het wat tegenhouden, dus hield ik een hydrofiele luier voor zijn mond. Ik wist toen nog niet dat de golf een vloedgolf zou zijn… Die vloedgolf kaatste vol terug in Sebastiaans gezicht. Het gevolg was dat ik een wit spookje in mijn armen had. Twee ogen knipperden open en dat was dus het enige dat ik zag van zijn gezicht. Ik vond het superzielig voor hem, maar ik moest door dat beeld ook heel hard lachen.

Putlucht

Lachen vereist alleen diep inademen. Bij dat diepe inademen sloeg het besef toe: de putlucht! De putlucht is terug! De putlucht zit in zijn overgeef! Zijn overgeef komt er in vier vloedgolven uit! De vloedgolven komen over onze kleren heen! De putlucht kleeft nu aan ons!

Ondanks de putlucht en dankzij het aangezicht, moest ik lachen. En heb ik Sebastiaan maar flink geknuffeld. Ik legde hem in zijn box om het zoveelste badje van de dag te maken. Maar ja, hij was volledig doordrenkt, dus ik heb hem maar uitgekleed en alles op de grond gegooid, inclusief eigen kleding.

Na het badje en een flinke berg was in de wasmachine te hebben gegooid, kon ik zelf eindelijk eens in de douche. Weg putlucht. Nou, rond middernacht kon ik naar bed.

Weekend

Vrijdag hebben we Sebastiaan maar niet naar het kinderdagverblijf gedaan. Daar kan hij niet met blote billetjes spelen en dat was nog steeds hard nodig. Dit weekend hebben we hem ook vaak zo laten spelen. De diarree is langzaamaan weggetrokken en ook de putlucht is verdwenen. Wel slaapt hij ontzettend veel en is hij jengelig.

Zondag vonden we het tijd om toch maar eens naar buiten te gaan met hem. Frisse lucht is ook nodig! Ook zijn we weer begonnen met normaal eten. Als dit hele gedoe gaat om nieuwe tanden, dan hopen we dat ze snel komen!

Helse week

Voor ons alle drie was het een helse week. Inmiddels hebben beide mama’s wat bijgeslapen, dus is het slaaptekort voorbij. Hopelijk voelt Sebastiaan zich dinsdag goed genoeg om weer naar het kinderdagverblijf te gaan. Werken met hem ziek thuis is toch behoorlijk moeilijk. Wat ik deze week wel kon regelen, is dat ik een aantal ontzettend leuke reviewblogs voor jullie op de planning heb staan. Je leest het vanzelf!