Week 30: Uitzieken

In week 30 is Sebastiaan aan het uitzieken. Hij knapt langzaam op van zijn virus. Deze week is de blog een keertje wat korter. Dat geeft niet, want zo heb je meer tijd om na te denken over welke ingrediënten je nodig hebt voor de kerstmaaltijden!

‘Week 30: Uitzieken’ In week 30 knapt Sebastiaan langzaam op van zijn virus. Lees het snel op http://bit.ly/Wk30Uit

Allerlei temperaturen

Maandag leek de temperatuur van Sebastiaan eindelijk beter te gaan. Dat mocht ook wel, want inmiddels hadden we 35.7 en 40.1 gehad en alles daartussenin. Op en neer ging het. ’s Ochtends vaak nog wel ok, maar daarna superhoog en ’s avonds zakte het weer wat.

Bloed

Hij spuugde alleen nog erg veel en maandagavond zat er bloed in zijn luier, zoveel last van diarree had hij. Daarom zaten we dinsdagochtend weer bij de huisarts. De kinderarts was niet te bereiken, maar eigenlijk vinden we de huisarts ook gewoon fijner. We hadden verwacht dat de antibiotica al lang had gewerkt, want we hoefden nog maar 2 dagen voordat de kuur afgelopen was.

De huisarts zei gelijk dat het geen luchtweginfectie (bacterieel) was. Dat kan met die verschillende koortstemperaturen blijkbaar helemaal niet, het was juist een virus. We hebben dus voor niets een antibioticakuur aan onze zoon gegeven.

Antibiotica

Die antibiotica neemt ook gelijk de bacteriën in de darmen mee, dus vandaar de diarree en ook het bloed. Nou, lekker is dat! Het stomme was dat we dus ook nog twee dagen die rotzooi aan hem moesten geven, waardoor hij door bleef bloeden. Zielig!

Woensdag merkten we dat hij wat energieker werd. Hij hoefde niet alleen maar te slapen, maar kon ook gewoon rustig in zijn eentje in de box spelen. Vooruitgang in het uitzieken!

Gekke bekken

Donderdag was het mijn mamadag en ik was ook echt tot diep in de nacht alleen, dus van tevoren vroegen we ons af hoe het zou gaan. Nou, supergoed dus! Hij leek weer bijna helemaal beter. Misschien nog een hoestje en een verstopte neus af en toe. Hij lacht in ieder geval weer voluit. We konden ook weer lekker de tijd nemen om elkaar aan te staren en gekke bekken te trekken. Alleen rond vijf uur begon hij ineens een uur lang te klieren, maar goed, ook die momenten gaan weer voorbij 😉

Conclusie: het lijkt erop alsof de twee horrorweken voorbij zijn. Ik heb het gevoel alsof ik als een kluizenaar heb geleefd. Kan niet wachten om de sportschool weer eens te bezoeken. Dit weekend hebben we vriendenweekend in Makkum. Ik heb een huisje geregeld met sauna en hot tub, dus ik vermoed dat het vrij veel relaxen wordt. Dat lees je volgende week!