Week 11: Oirschot en speelgoed

In week 11 bezoeken we Oldenzaal en Oirschot, ziet Sebastiaan allebei zijn oma’s voor de eerste keer, wandelen we bij de Oisterwijkse vennen en graven we in dozen vol speelgoed.

‘Week 11: Oirschot en speelgoed’ In week 11 bezoeken we Oldenzaal en Oirschot, ziet Sebastiaan allebei zijn oma’s voor de eerste keer, wandelen we bij de Oisterwijkse vennen en graven we in dozen vol speelgoed. Lees het op http://meemoeder.com/week-11-oirschot-en-speelgoed/

Oldenzaal

Maandag waren we nog in Oldenzaal. Het heeft die dag flink gehoosd. ’s Ochtends heeft Sebastiaan nog even bij zijn opa in de armen kunnen liggen en ’s middags zijn we met zijn drieën het centrum van Oldenzaal in gegaan. Tijdens de buien konden we koffieleuten of shoppen en tussen de buien door, als de zon flink scheen, liepen we door de straten.

Voordat we naar huis reden, zijn we nog naar de begraafplaats gegaan. Daar heeft Sebastiaan kennis kunnen maken met zijn oma. Het is echt een heel naar gevoel om te staan bij het graf van je (schoon)moeder met de kinderwagen in de hand.

De lange terugweg heeft Sebastiaan weer goed gedaan. Hij sliep vooral en was maar een paar keer boos dat hij vastzat 😉

Tien weken oud

Dinsdag was onze kerel alweer tien weken oud. Als ik terugkijk naar de beginperiode en hoe ik me toen voelde, dan is er zeker veel meer rust in huis gekomen. Het is nog steeds druk, met de baby, met werk en met alles eromheen, maar het gaat veel beter. Sebastiaan heeft nu ook steeds later honger, waardoor we niet meer aan die krampachtige cyclus van drie uur vastzitten.

Je kunt nu ook echt met hem spelen. Hij vindt het helemaal fantastisch als je gekke bekken trekt, een muziekje aanzet of met knuffels beweegt. Ik kan me wel een uur vermaken op het kleedje bij mijn zoon. Daarna is het meestal tijd voor bed, haha. Hij vindt dat ik de beste humor heb, maar ook vermoeiend. Dat is tenminste hoe ik de situatie lees…

Oirschot

Woensdagmiddag zijn we naar Oirschot gereden. Daar ben ik geboren, getogen en getrouwd, dus ik vind het leuk om hem daar mee naartoe te nemen. We zaten tot en met zondag in mijn vaders huis.

Ook hier gingen we naar de begraafplaats. Daar kon hij kennis maken met zijn andere oma, oftewel mijn moeder. Daar sta je dan bij een steen. Geen knuffels, niet oppakken, geen blij gezicht. Sebastiaan heeft begraafplaatsoma’s en een bezoekje aan oma betekent naar een steen kijken. Hij zal niet beter weten. Ik heb zelf mijn opa’s nooit gekend, dus ik weet dat het niet zo erg is, maar het is zo jammer dat wij wel weten hoeveel ze van hem zouden hebben genoten.

Oisterwijkse vennen

Vrijdag zijn we in een mooi zonnetje bij de Oisterwijkse vennen gaan lopen. Sebastiaan hing in de draagzak en lag lekker te slapen in zijn holletje. Bij het Boscafé hebben we een kop koffie gedronken, waarbij we naar de kinderen keken die in de speeltuin aan het rondrennen waren. Er zaten ook een paar ukkiepukkies bij. Ik kan niet wachten totdat hij zo, lekker instabiel, door een zandbak banjert en rondkijkt naar wat oudere kindjes doen.

Nu was hij alleen maar een beetje aan het jengelen, want zijn fijne slaaphouding was weg. We stopten hem maar weer in de draagzak en gingen verder met ons rondje door het bos. Daarna zijn we nog even door het centrum van Oisterwijk gewandeld. Sebastiaan lag deze keer in de kinderwagen en hij werd weer geïrriteerd dat we over hobbels liepen (dat is daar ook moeilijk te vermijden…). Hadden we maar zo’n baby die van hobbels in slaap valt 😉

’s Avonds heeft mijn vader voor het eerst opgepast, samen met zijn vriendin. Dat vond hij nogal eng, dit kleine en breekbare grut, maar Sebastiaan heeft zich die 2,5 uur voorbeeldig gedragen. Wij hebben kunnen genieten van een dinertje met zijn twee 😀

Wandelen door Oirschot

Zaterdag hebben we twee keer een rondje gewandeld door Oirschot. Het was heerlijk weer en het is grappig om te zien hoe dingen toch langzaamaan veranderen als je weg bent. Huizen die zijn verbouwd, gebouwen die erbij komen, restaurants die er eerst niet waren.

Speelgoed

Ook zijn we door een doos of zes gegaan met speelgoed dat nog op zolder stond. Mijn ouders hebben ons oude speelgoed nooit weggegooid. Veel dingen zaten nog compleet in de originele verpakking.

Helaas is er alsnog veel vergaan. Sommige dingen zijn gewoon te smerig of te oud om nog iets mee te kunnen. Wel hebben we er nog wat leuke babyspullen uit kunnen vissen, die alleen een goed sopje nodig hebben. Ook kwamen we een hele reeks van Pinkeltje tegen, net als sprookjes van Grimm en Andersen.

Uiteindelijk hebben we twee dozen vol uitgezocht met dingen die nu of later leuk zijn voor Sebastiaan. Ook is er nog een doos met spullen die leuk zijn, maar niet voor ons zoontje. Die doos kan naar de kringloop, zodat anderen er weer mee kunnen spelen.

Scan

Volgende week zijn we weer in eigen huis en krijgt Sebastiaan een scan om te kijken of alles in orde is met zijn heupjes en rug. Omdat mijn vrouw zo’n spreidbroekje had, bekijken ze dat automatisch ook bij de kinderen. Ik hoop niet dat Sebastiaan zo’n broekje moet! Ook moeten we maar eens flink wat verhuisdozen in gaan pakken!