Meemoeder.com

Ervaringsverhalen, tips en reviews voor (aanstaande) meemoeders

Tag: verjaardag

1 Jaar oud!

1 Jaar oud!

Deze week is Sebastiaan 1 jaar oud geworden en geniet hij van zomerse temperaturen op het strand.

‘1 Jaar oud!’ Deze week is Sebastiaan 1 jaar oud geworden en geniet hij van zomerse temperaturen op het strand. Lees het hier: http://bit.ly/1jaarS

Verjaardag vieren

Afgelopen zondag vierden we met familie dat Sebastiaan 1 jaar werd. Hij was lichtelijk overweldigd door alle visite en cadeaus, maar al snel vond hij het heel leuk. Ik zette hem in de kinderstoel en plaatste hem bij de gezelligheid. Daar draaide hij constant met zijn hoofd om alles goed te kunnen volgen.

De eerste cadeautjes werden voor hem uitgepakt, maar daarna deed hij ook een enkele greep naar het cadeaupapier. Uiteraard waren het papier en de verpakking leuker dan de inhoud. Die inhoud heeft hij in de dagen na het uitpakken leren kennen.

Uiteraard hadden we een cake voor hem met een kaarsje in de vorm van een 1. Nou ja, hij mocht niet van de cake eten en hij mocht het kaarsje ook niet uitblazen, maar het ging om het idee. Je kon zien dat hij het idee al leuk genoeg vond.

Voor de eerste keer op de fiets

Maandag zijn we voor het eerst met Sebastiaan gaan fietsen. We hadden een fietsstoel gekregen van Sebastiaans oom en tante en maandag was het zulk lekker weer, dat de grote vuurdoop plaats ging vinden. We gingen voor een klein eindje, om het samen fietsen te testen. Het was echt hilarisch, want Sebastiaan zat glunderend op zijn stoeltje heen en weer te wippen. Sja, dat heen en weer gewip is best zwaar aan je stuur… We wisten gelijk dat we een goede zomer tegemoet gingen.

1 jaar oud

Woensdag werd Sebastiaan dan echt 1 jaar oud. Toen hij ’s ochtends wakker werd, hebben we hem lekker mee naar ons bed genomen, zodat we hem konden verwennen met ons prachtige gezang en een cadeautje.

Traktatie

Daarna mocht hij op het kinderdagverblijf zijn traktatie delen. We hadden gezocht op een zo gezond en gemakkelijk mogelijke traktatie en het werden piratenbananen. Een servet om een banaan knopen, een piratengezicht erop tekenen en klaar. De avond ervoor had mijn vrouw de servetten geknoopt en ik de gezichtjes getekend, dus die ochtend hoefden we alles alleen maar in een tas te doen. Die middag hadden ze voor alle kinderen van de bananen een smoothie gemaakt. Leuk toch?!

‘1 Jaar oud!’ Deze week is Sebastiaan 1 jaar oud geworden en geniet hij van zomerse temperaturen op het strand. Lees het hier: http://bit.ly/1jaarS

Piratenbananen

Cadeaus

’s Avonds na het eten was het tijd voor twee andere cadeaus. Hij kreeg een bal en gehoorbeschermers. Je kon merken dat ze die dag heel veel hiep, hiep, hoera hadden geoefend, want toen wij het die avond riepen, deed hij vrij makkelijk zijn armen omhoog, haha. Hij was helemaal blij met de bal, dus daar hebben we hem even mee laten spelen. Die gehoorbeschermers zijn waarschijnlijk leuker voor zijn mama’s 😉

Hemelvaart

Donderdag kwamen onze twee lieve vriendinnetjes langs voor een weekendje plezier en zon. Sebastiaan kreeg eerst een leuk cadeautje voor zijn verjaardag en toen zijn we het centrum van Den Haag ingelopen om van de zonnestralen en een terrasje te genieten.

’s Avonds was het tijd voor de eerste barbecue van het jaar. We mogen alleen geen barbecue op het balkon, dus we hadden de tafelgrill neergezet. Dat stinkt niet zo erg en je krijgt er alsnog het barbecuegevoel van. Het was supergezellig en we kregen al flink het vakantiegevoel.

Strand

Vrijdag was het prima weer om een dag aan het strand te liggen bakken. We hadden een tent voor Sebastiaan, dus die namen we mee. Mijn vrouw kwam wat later met hem, omdat hij nog even wat slaap moest pakken. Daarom stond de tent al mooi opgezet klaar voor hem, inclusief het leuke strandspeelgoed dat hij had gekregen voor zijn verjaardag. Hij vond het prachtig. We waren even bang dat we weer dezelfde perikelen kregen als met gras, maar zand was blijkbaar minder eng. Dat leverde een geslaagde middag op.

Vooruit, omdat we nog barbecuespullen overhadden, deden we deze avond gewoon een nieuwe barbecueronde. Het was vakantie, nietwaar?

Tropisch weer

Oh, zaterdag met je tropisch weer. Mijn goede humeur en ik smelten altijd een beetje in tropisch weer.  De ochtend was heerlijk, ontbijten met zijn allen op het balkon, maar daarna zakte het een beetje in voor me.

De bus naar het strand was te vol om in te stappen. Omdat mijn vrouw en de ene vriendin met de goede fietsen met kinderstoel zouden gaan en wij met de bus, moesten we eerst terug naar huis voor de brakke fietsen.

De banden van onze brakke fietsen waren uiteraard plat, dus we moesten eerst naar de fietsenmaker. Daar moesten we eerst leren hoe we met een ander tuutje een van onze ventielen moesten oppompen, wat toch leidde tot een paar minuten extra pompen, voordat we überhaupt doorhadden dat er iets niet helemaal lekker ging en wát dat dan was.

En toen vloog mijn verroeste ketting er nog af, omdat een auto wild naar rechts wilde draaien en toen toch besloot voorrang te verlenen. Ik kan daar niet zo goed mee omgaan in 31 graden, just so you know…

Zee

Oververhit en bezweet kwamen we aan op het strand. We gooiden recht voor het water onze tassen neer, trokken alle kleding uit en doken in het ijskoude water. Ja, daar, die ene minuut, daar werd ik weer een beetje mens. Nog even opdrogen in de zon en toen konden we voor een tweede ronde. Zo, genoeg met die gekkigheid: op naar een strandtent. Sebastiaan moest weer terug naar huis, want het weer was ook voor hem te tropisch. Ik mocht van mijn vrouw nog even op het terras blijven hangen. Jeuj!

Geen barbecue

Drie dagen barbecueën werd toch een beetje te gortig voor ons. Vooruit, shoarma it is! We genoten weer van een heerlijke maaltijd op het balkon, wat een vakantiegevoel. Ok, ok, we hebben ook iedere keer netjes salade of groenten gegeten voor de vitamientjes. Daarna hebben we helaas afscheid moeten nemen van onze twee lieve vriendinnetjes, want die moesten terug naar het ouderlijk huis voor een, ja ja, barbecue op zondag.

Sporten

Zondag zou ik eigenlijk met een run meedoen, maar ja, nu zijn het van deze temperaturen. Ik ben gekke Henkie niet. Ik ga ’s ochtends lekker naar een koele sportschool en daarna mijn vakantiegevoel weer terughalen. Cheers!

Week 44: Krentenbaard

Week 44: Krentenbaard

Deze week besluit Sebastiaan zich een krentenbaard aan te meten en viert hij dat zijn moeder 32 is geworden. 32? Maar ze ziet er nog zo jong uit!

‘Week 44: Krentenbaard’ Deze week besluit Sebastiaan zich een krentenbaard aan te meten en viert hij dat zijn moeder 32 is geworden. 32? Maar ze ziet er nog zo jong uit! Lees het op http://bit.ly/Krentenbaard

Krentenbaard

Afgelopen weekend voelde ik me dus niet zo lekker, maar we merkten ook dat Sebastiaan niet helemaal lekker in zijn vel zat. We konden alleen niet vertellen wat het dan was. Hij had wel drie kleine, rode vlekjes bij zijn mond, dus ik dacht nog: misschien moeten we maandag de huisarts even bellen over wat dat kan zijn.

De nacht van zondag op maandag was zeer vervelend voor mijn vrouw (ik sliep vanwege mijn verkoudheidssnurkpartijen maar op de slaapbank in mijn kantoor), want hij werd om de haverklap huilend wakker. Opeens bedacht ze zich dat ze op het kinderdagverblijf een waarschuwingsbriefje had gezien over krentenbaard. En ja hoor, maandag was zijn gezicht ontploft met pusbulten. Jammmmmmmie!

Thuis

Van de huisarts kregen we een zalfje mee. De 48 uur daarna mocht hij in ieder geval niet naar het kinderdagverblijf, want die bultjes zijn echt zo besmettelijk. Pas als ze ingedroogd waren, mocht hij terug. We hebben dus weer met zijn tweeën het werk lopen verschuiven om het allemaal maar geregeld te krijgen thuis.

Wel had ik een kop vol snot, een keel vol spijkers en moest ik maandagmiddag nog voor een mini-operatie naar het ziekenhuis, dus heel erg gezellig was ik niet. Mijn vrouw en ik vonden deze week best heftig! Zij hield hem ’s nachts in de gaten, terwijl ik op kantoor ook niet de beste nachten maakte.  Overdag hield ik hem in de gaten, terwijl zij naar haar werk ging. Mijn werk ging bijgevolg op een lager pitje. Gelukkig had ik geen strakke deadlines!

Kinderdagverblijf

We hadden geregeld dat de dinsdag van het kinderdagverblijf naar de donderdag ging, zodat Sebastiaan maar één dag miste. Nou, donderdag was hij er flink aan toe om weer naar het kinderdagverblijf te gaan. Lekker spelen met andere kindjes! Zijn gezichtje was een stuk opgeknapt en het besmettingsgevaar was dus voorbij. Die zalf moeten we nog wel een aantal dagen smeren. Hij moet er alleen iedere keer van huilen, dus we vragen ons af of hij er gewoonweg geen zin in heeft of dat de zalf prikt.

Verjaardag

Zaterdag ben ik 32 geworden! Reden voor een feestje. Rond een uurtje of 11 kwam mijn familie gezellig langs. We hebben eerst gesmikkeld van wat taart en een lunch.  Daarna zijn we richting Scheveningen vertrokken, want laten we eerlijk wezen, met zo’n zonnetje moet je toch naar het strand? We hebben wat drankjes gedaan en wat gegeten op de Pier. Daar kregen we toch wel het ultieme vakantiegevoel van! ’s Avonds hebben we nog een spelletje gespeeld met vrienden. Maar man, met zo’n baby ben je al supervroeg op de avond moe… Technisch gezien lag ik in bed op het tijdstip dat vroeger mijn feestjes begonnen.

Zondag zijn we op ziekenbezoek gegaan in Groningen. Volgende week lees je hoe dat was!

Week 30

Week 30: kraamzorg en date night

In week 30 vierde ik mijn verjaardag, kwam het kraamzorgbureau langs, bestaat het homohuwelijk alweer 15 jaar in Nederland, hadden we een date night en liet ik mijn groene vingers los op het balkon.

‘Week 30: kraamzorg en date night’ In week 30 vierde ik mijn verjaardag, kwam het kraamzorgbureau langs, hadden we een date night en liet ik mijn groene vingers los op het balkon. Lees het op http://www.meemoeder.com/week-30

Verjaardag op Paasmaandag

Omdat wij niet meer door heel Nederland kunnen crossen, maar we wel familie over heel NL hebben, leek het me leuk om mijn verjaardag ook eens voor mijn familie te vieren. Normaal vind ik een borrel met vrienden wel voldoende, maar ach, het is een lang weekend en we hebben een mooi buikje om te tonen.

Omdat mijn vrouw niet mee kan helpen, heb ik vooral gezorgd dat er veel voorbereidend werk was gedaan. Cakeje in de over, kip gebakken voor een hapje aan het einde van de middag en dingen alvast in schaaltjes gedaan. Alsnog werd het een drukke race-middag, maar het was wel gezellig! Het is de laatste keer dat we zo met zijn allen zitten zonder baby. De volgende keer wordt in de kraamtijd 🙂

Kraamzorgbureau

Woensdag kwam het kraamzorgbureau op bezoek. Dat vond ik wel fijn, want ik heb geen idee wat ik van kraamzorg kan verwachten. Als ik heel eerlijk ben, kijk ik op tegen de kraamtijd. Volgens mij is het hetzelfde als nu (ik moet toch al rondrennen om mijn vrouw te verzorgen, het huishouden te doen en mijn werk af te krijgen), maar dan nog met een baby en bezoek.

Ik weet niet zo goed hoe ik dat voor elkaar moet krijgen. We hebben besloten dat als we kraamzorg hebben, ik nog wat uurtjes werk doe (ode aan de flexibiliteit van de ZZP-er) en dat ik juist de week na de kraamzorg vrij neem. Ik hoop gewoon dat het bezoek doet alsof het thuis is, drankjes pakt wanneer het er zin in heeft en de tijd in de gaten houdt.

Verwarring

De vrouw die alle intakes doet, kwam binnen en feliciteerde me hartelijk. Ik bedankte haar en liet haar binnen. Toen kwam mijn vrouw aan. “Oh, jij gefeliciteerd,” zei ze verontschuldigend. Ze was een beetje in haar hoofd bezig met “oh nee, ik heb het tegen de verkeerde gezegd.” Toen vroeg ze of we vriendinnen waren of een stel. Ik vertelde haar dat we getrouwd waren. “Oh, dan heb ik je toch goed gefeliciteerd!” Heerlijk hoe spastisch mensen af en toe kunnen doen. Ze leek een beetje op mij als ik doorheb dat ik iets doms doe: half in jezelf mompelen en half tegen de persoon voor je. Ik mocht haar gelijk 😉

‘Week 30: kraamzorg en date night’ In week 30 vierde ik mijn verjaardag, kwam het kraamzorgbureau langs, hadden we een date night en liet ik mijn groene vingers los op het balkon. Lees het op http://www.meemoeder.com/week-30

Goed voorbereid

De vrouw vertelde dat de kraamverzorgster (er werken alleen maar vrouwen) er vooral is voor de gezondheid van de baby en mijn vrouw. Daarnaast doet ze blijkbaar wat huishoudelijke klusjes en boodschappen. Dat scheelt!

We namen een lijst door met dingen die we nog moeten hebben. Nou, dat hebben we hoor! Er moesten nog van die klossen voor onder het bed, maar die konden we gelijk bij haar bestellen. Erg makkelijk. Die komen ze over een paar weken leveren.

De babykamer was goedgekeurd. Ik dacht, ik laat haar even kijken, dan ziet ze misschien meteen iets dat verbeterd moet worden. Ze vond het helemaal af. Fijn om als laatste check te hebben.

15 jaar homohuwelijk

Afgelopen vrijdag vierden we dat het homohuwelijk in Nederland alweer 15 jaar bestaat. Ik ben niet zo’n fan van de term homohuwelijk. Ik vind het mooi hoe ze in Amerika zeggen: waarom hebben we het over het homohuwelijk? Alsof dat anders zou zijn dan een heterohuwelijk. Het gaat om marriage equality (dat vertaald wordt naar het niet zo vaak gebruikte woord huwelijksgelijkheid).

Mijn vrouw en ik staan voor een zware taak. Niet alleen scheiden stellen vaak vóór hun kind de leeftijd van 4 jaar heeft bereikt, als lesbisch getrouwd stel hebben we de statistieken ook nog eens niet mee. Van de stellen met twee mannen scheidt 15,5%, van de heterostellen scheidt 17,9% en van de stellen met twee vrouwen scheidt 30%. Woopsy! We rekenen erop dat we nog veel avondjes en momentjes met zijn twee gaan inplannen, om elkaar vooral niet uit het oog te verliezen!

Gezondheid

De gezondheid van mijn vrouw is stabiel. Eigenlijk had ze een kleine opleving voordat we de vorige keer naar de verloskundige gingen, waardoor we hadden afgesproken dat ze elke dag een stukje zou gaan wandelen (dan hebben we het over een paar honderd meter). Alleen, sinds die afspraak is de buik weer terug bij af. Ze heeft nog steeds net zo vaak harde buiken en ze verdwijnen niet meer snel. Een rondje lopen valt zwaar (tenzij ik haar beloon met een stukje lemon cheesecake om de hoek).

Ik vind haar gezicht ook een beetje ingevallen. De baby heeft eerst alle vetjes bij haar bovenbenen opgegeten en nu blijkbaar in haar gezicht. Ze heeft ook weer steeds honger. We eten erg gezond, dus die baby krijgt wel voldoende binnen. Alle chips, chocola en koolzuur leiden tot brandend maagzuur, dus dat probeert ze zoveel mogelijk te vermijden (en als je haar kent, dan weet je dat dat heel erg knap is wat betreft de chocola!) Om de twee uur eet ze om de honger tegen te gaan, maar ’s nachts kan dat niet, dus dan is ze weer een beetje misselijk.

Zelf heb ik ook een energiedipje gehad. Alles rond krijgen thuis is zwaar. Ik probeer te sporten, maar dat schiet er af en toe in. In de sportschool staan als je al vier dagen hoofdpijn hebt, is wat minder. Maar goed, ik ben toch maandagochtend gegaan en zaterdag heb ik 5 km door het Haagse bos gerend. Daar ben ik tevreden mee, gezien de omstandigheden. Volgende week proberen we weer de drie keer. Weet nog niet of dat ook gaat lukken, aangezien ik ook de taak van stembureaulid op me heb genomen (ik raad iedereen aan om te gaan stemmen 6 april!).

Date night

Vrijdag hebben we toch een date night ingepland, ondanks het buikje. We zijn naar Rokjesdag geweest, lekker licht vermaak. Mijn vrouw wordt verdrietig van alles dat ook maar één gradatie erger is, dus het was erg fijn dat deze film nu in de bios is. Ze kwam alleen een collega tegen in haar comfortabele joggingsbroek, dat vond ze wat minder, haha.

Daarna hebben we nog even een zak met spullen opgehaald van een andere collega. Daar zaten een aantal slaapzakken in en dingen als een kruik en kruikzakken. Superlief!

Moestuintje

Dit weekend genieten we van het zonnetje. Ik heb ons balkon stofgezogen (ja ja!) en mijn groene vingers hebben de moestuintjes van de AH aangepakt, dus we hebben nu overal vrolijke potten met groene plantjes erin. Die plantjes bijhouden is een klein stukje ontspanning voor mij.

‘Week 30: kraamzorg en date night’ In week 30 vierde ik mijn verjaardag, kwam het kraamzorgbureau langs, hadden we een date night en liet ik mijn groene vingers los op het balkon. Lees het op http://www.meemoeder.com/week-30

Mijn vrienden denken niet dat ik de watermeloen voor elkaar kan krijgen, maar ik denk van wel. Challenge accepted! Het heeft lang geduurd, maar hij is eindelijk ontkiemd. Ik heb de grootste pot voor deze plant bewaard en nu staat ie mooi in het zonnetje. Twee stoelen erbij, boekje erbij, drinken erbij: totale ontspanning!

Rechtsboven kun je je aanmelden voor email alerts!

Week 29

Week 29: verjaardag en verloskundige

In week 29 worden we verwend door het koken van onze vrienden, bezoeken we de verloskundige, ga ik shoppen en ben ik jarig.

“Week 29: verjaardag en verloskundige” In week 29 worden we verwend door het koken van onze vrienden, bezoeken we de verloskundige, ga ik shoppen en ben ik jarig. Lees snel verder op http://www.meemoeder.com/week-29

Koken

We hebben het geluk dat we de afgelopen weken 1 keer per week een vriendin over de vloer hebben gehad, die voor ons kookt. Vorige week was dat Sanne. Haar overheerlijke recepten vind je terug op Het Grote Groene Geluk. Ze had voor ons rösti gemaakt met aardpeer en paarse aardappel (ja ja!), vegetarische kipragout en gewokte spinazie met ui en een zongedroogd tomaatje. Zo! Dat was een feestmaaltijd. Heerlijk. Ze mag vaker komen 🙂

Deze week had een andere vriendin zich op ons fornuis geworpen. Ze had zich verdiept in een kookboek van Jamie (wie heeft er een achternaam nodig?) en daar kwam een heerlijke lasagne met flespompoen en hüttenkäse uit. Toen we onze vrienden hadden gevraagd om ons uit de brand te helpen door af en toe te koken, hadden we niet verwacht zo verwend te worden. Onze eis was eigenlijk “als er maar genoeg groenten in zitten…”

Hopelijk worden we af en toe ook zo verwend als de baby er net is!

Verloskundige

Woensdag mochten we weer naar de verloskundige. Het was toevallig degene die een paar weken terug de informatieavond in het Bronovo had verzorgd. Ze vroeg door naar de harde buiken. De frequentie is niet minder geworden (halverwege het douchen is de buik alweer hard en pijnlijk), maar ze duren minder lang. De buik wordt dus sneller zacht. Dat vond de verloskundige prettig om te horen, omdat er dan niet te veel activiteit in de baarmoeder is.

Wij gaven aan het een beetje eng te vinden dat mijn vrouw nu zo weinig beweging krijgt. Niet alleen hoor je dat hoe fitter je bent, hoe beter de bevalling te doen is (uithoudingsvermogen!), maar ook dat niet bewegen sowieso voor niemand goed is. Ze mag nu 3 keer per dag een klein rondje lopen. Die drie keer vindt mijn vrouw te heftig, dus ze probeert een keer per dag.

Eigenlijk is de buik sinds het bezoek aan de verloskundige ook weer bijna de hele tijd hard geweest, dus die een keer per dag is wel een uitdaging. Toen ze naar het hartje ging luisteren, vroeg de verloskundige of mijn vrouw een paar keer diep wilde ademen, omdat de buik wat zachter moest zijn Ik voelde en ik zei: “Ja, dit is wel het zachts dat ik hem heb gevoeld…” Dat is niet zo’n goed teken natuurlijk. Het hartje klopte wel weer lekker. Mooi om te horen.

Spelen

Ik kan nu ook al een klein beetje met de kleine spelen. Het is echt heel leuk. Soms is de baby zo actief. Als je dan ergens een beetje duwt, dan reageert het daar ook op. Krijg je ineens een knal terug!

Ook had ik een keer mijn warme hand onder op de buik gelegd. Het gestoei verplaatste zich na een paar tellen naar beneden. Dat vond mijn vrouw iets minder, boven in de baarmoeder werd ze ineens uitgerekt. Woopsy!

Opbiechten

Ik heb iets op te biechten. Ik treed ermee naar buiten. Hier komt het. Ik was een van die mensen in de menigte die donderdag bij de opening van de V&D in Den Haag was. Ja, ik schaam me ervoor en ik ben weggedoken voor de vele foto’s die er werden gemaakt. (Zelf heb ik er eentje geschoten op afstand, voordat ik me bij de menigte voegde). Schat me alsjeblieft niet te laag in: ik stond niet al uren te wachten. Ik kwam gewoon om tien uur aankakken. Ik hoorde dat de rolluiken met luid gejuich omhoog gingen en ik sloot me achter in de rij aan.

“Week 29: verjaardag en verloskundige” In week 29 worden we verwend door het koken van onze vrienden, bezoeken we de verloskundige, ga ik shoppen en ben ik jarig. Lees snel verder op http://www.meemoeder.com/week-29

Ik had geen zin om tussen de massa op de begane grond te lopen, dus ik ging naar de eerste verdieping. Dat is best pittig, met honderden mensen de roltrap op… Ik had het geluk dat ik achter een mevrouw liep met een dubbele kinderwagen. Ik bood mijn excuses aan dat ik tegen haar aan werd geperst, maar daarna maakte iedereen toch wel ruimte om die mensen de roltrap op te laten. Achteraf zag ik dat die mensen ook met de lift konden, maar een eigen wil heb je toch niet in zo’n stroom mensen. Je wordt gewoon met de stroom mee geduwd.

Trieste winkel

De winkel zag er triest uit. Overal lege muren en kratten met artikelen. Het winkelen ging verrassend rustig. Ik had wat truitjes gepakt en ging naar de schoenen. Daar heb ik nieuwe sneakers van Ecco gekocht. Ik kon ze gewoon passen, daar was ruimte genoeg voor. Ze waren tijdens de prijzencircus van €140 naar €69 gegaan en omdat overal 20% korting op zat, kon ik ze voor €55 meenemen. Dat voelde als een klein feestje in mijn hoofd, die schoenen zaten als gegoten!

Op de volgende verdieping heb ik een grote DVD-box voor mijn vrouw gehaald. Die kijkt nu alle afleveringen van een oude misdaadserie en die box stond daar alsof het zo moest zijn. Voor €39 kon ik hem meenemen.

Babykleding

Daarna kwam ik bij de babykleding. We hebben tot en met maat 68 alles al, dus ik ben voor maat 74 gaan kijken. Ik heb een stuk of 6 leuke, fleurige truitjes gekocht. Ik zag ook pakjes van Nijntje in een kleinere maat, dus die heb ik toch maar meegenomen. Alles was toch maar €2,50, dus wat maakt het uit. Ons kind heeft straks echt alleen maar de tijd om alle kleding één keer aan te trekken… Living like a star!

“Week 29: verjaardag en verloskundige” In week 29 worden we verwend door het koken van onze vrienden, bezoeken we de verloskundige, ga ik shoppen en ben ik jarig. Lees snel verder op http://www.meemoeder.com/week-29

Op de volgende verdieping kwam ik bij de spullen waar ik eigenlijk voor kwam. Voor Kerst hadden we namelijk inkopen gedaan bij de V&D, waarbij we dubbelglazige koffieglazen hadden gehaald. Met het dobbelen had ik deze zelf gewonnen. We wilden graag wat meer hiervan, maar ja, de V&D was gesloten… Als je van een ander merk haalt, zien ze er toch weer anders uit, dus dat hadden we maar niet gedaan. Ik had een klein vermoeden dat zulke glazen snel weg zouden zijn bij een heropening, dus vandaar dat ik deze dag op pad ging. En inderdaad, er stonden nog maar 2 exemplaren, showmodellen zonder doos. Ik pakte ze voorzichtig in tussen de kleren.

Het wachten begint

Na nog wat spullen te hebben gehaald, ging ik op zoek naar de beste kassa. Ik zag dat het al drukker begon te worden bij de kassa’s na een uur shoppen, dus ik koos bewust degene bij de babykleding. Helaas, het schoot echt voor geen meter op. Ik kon de kassa gewoon zien, dus heel ver weg ervan was ik er niet. Ik heb twee uur en een kwartier in de rij gestaan… Ja, echt!

Iedereen geeft zich over aan het wachten en begint met elkaar te kletsen. Achter mij stond een vrouw met twee grote dozen PlayMobil. Ze was niet voor zichzelf gaan kijken, ze was gewoon rechtstreeks voor het kinderspeelgoed gegaan. Voor mij stond een vrouw met drie grote koffers. Deze merkkoffers waren nu maar €30-40 euro. De vrouw achter mij zei dat ze ook voor alle foto’s was weggedoken, omdat ze zich ervoor schaamde dat ze er was. We moesten hard lachen, ik voelde me precies hetzelfde.

Hardwerkende mensen

Bij de kassa bleken bijna alle prijzen op de etiketten niet te kloppen. Op de fijne manier, want alles was nog goedkoper. En daar ging nog de 20% vanaf. De dames achter de kassa stonden te zuchten en te steunen, want het was hard werken en ze hadden nog geen pauze gehad. Ik leefde met ze mee en vertelde hoe lang ik had staan wachten. Ze waren bijna in shock. We waren samen een beetje aan het lachen en toen kwamen we bij de koffieglazen zonder doos. “Ik bied een euro!” grapte ik, net als in zo’n reclame op TV. “Ok!” Sloeg ze gewoon een euro aan. Haha, hilarisch.

Op de weg naar buiten ben ik ook maar met mijn handen voor mijn gezicht gaan lopen. Er was echt een haag van mensen met smartphones die aan het klikken waren. Laat me toch lekker!

Sja, triest om te zien, die winkel zo. Maar ja, het is nu eenmaal zo: het liep niet meer en het management heeft verkeerde keuzes gemaakt. Daar is het personeel de dupe van geworden. Nu kon iedereen zijn/haar goedkope slag slaan. Ik heb tenminste mijn best gedaan voor een goede afwikkeling van het faillissement 😉

Verjaardag

Op deze zeer goede vrijdag was ik jarig. Ik heb de mooie leeftijd van 31 bereikt. Ik heb de hele week hard gewerkt om mijn werk af te krijgen en vrijdag vrij te zijn. Dat is me gelukt, dus ik heb een heerlijke dag gehad. Mijn vrouw trakteerde mij op een brunch in een lunchroom om de hoek. Dat was al genieten. Daarna ben ik naar de kapper geweest. Ik vind dat altijd zo ontspannen, een beetje me time. Thuis heb ik wat lopen rommelen in het zonnetje en ben ik gaan sporten.

’s Avonds kwamen mijn vrienden voor een goede verjaardagsborrel, erg gezellig. Ik kreeg een boek en een uitgebreide behandeling bij een schoonheidssalon hier in de buurt. Daar ben ik zo aan toe! Ik wil al de hele tijd, maar het kwam er gewoon niet van. Ik had in december nog een behandeling geboekt in de sauna, maar ja, door de verbrandingsperikelen is dat niet doorgegaan.

Badinzet

Het leek ons wel handig om zo’n badinzet voor de baby te kopen. In plaats van je baby vast te houden in bad, kun je hem/haar dan op een plastic stoeltje leggen, zodat je je handen vrij hebt. Sommige mensen vinden zo’n ding ideaal en sommige mensen gebruiken het uiteindelijk niet. Daarom vond mijn vrouw via Marktplaats er een die zo goed als nieuw was. Die hebben we zaterdag voor €2 opgehaald.

“Week 29: verjaardag en verloskundige” In week 29 worden we verwend door het koken van onze vrienden, bezoeken we de verloskundige, ga ik shoppen en ben ik jarig. Lees snel verder op http://www.meemoeder.com/week-29

Daarna kwam mijn beste vriendin langs om samen te eten. Jeuj, meer cadeautjes! Ik kreeg o.a. dit schattige truitje voor onze baby. Leuk toch! Omdat ze zelf zwanger is geweest en mijn vrouw niet heel fit was, was dit de eerste keer dat ze mijn vrouw zwanger zag. Ja, dat is toch wel al een flink buikje!

Vrolijk Pasen iedereen en tot volgende week.

* Deze blog bevat affiliate links

© 2018 Meemoeder.com

webdesign door www.lindavanzomeren.nl