Tag: clexacon (pagina 1 van 2)

Wat neem ik mee als ik op reis ga voor Meemoeder.com?

Wat neem ik mee als ik op reis ga voor Meemoeder.com?

Ik krijg regelmatig de vraag hoe ik alles doe voor Meemoeder.com, dus deze blog geeft je een kijkje achter de schermen in mijn blogwereld. Natuurlijk zit ik regelmatig achter mijn bureau te schrijven, maar sinds een paar maanden mag ik ook op reis om voor jullie verslag uit te brengen van de gaafste LHBT-evenementen. Wat heb ik allemaal nodig om jullie op de hoogte te brengen van internationale evenementen als ClexaCon en LOVE Fan Fest? Hier komt de lijst!

‘Wat neem ik mee als ik op reis ga voor Meemoeder.com?’ Deze blog geeft je een kijkje achter de schermen in mijn blogwereld. Sinds een paar maanden mag ik op reis om voor jullie verslag uit te brengen van de gaafste LHBT-evenementen. Wat heb ik allemaal nodig om jullie op de hoogte te brengen van internationale evenementen als ClexaCon en LOVE Fan Fest? Hier is de lijst: http://bit.ly/MMOpReis

Ik ga op reis en ik neem mee: de normale reisspullen

Net als de meeste mensen, neem ik reisdocumenten, kleding en verzorgingsproducten mee als ik op reis ga. In Las Vegas was het rond de dertig graden en in Barcelona zal het ook lekker warm zijn, dus dit gaat vooral om zomerse kleding.

Omdat ik zakelijk moet filmen, neem ik ook mijn Meemoeder.com T-shirts mee. Die zijn handig voor de herkenbaarheid online in de video’s en op ClexaCon bleek ook dat mensen me hierdoor herkennen van social media. Perfect om te netwerken dus!

Bij ClexaCon was er tevens een rode loper, waar pers ook gevraagd werd om zich netjes te kleden. Daarom had ik nog een net colbert bij me. In Las Vegas had ik ook nog de kofferruimte en vrije tijd om een rondje te rennen, dus er ging ook sportkleding mee. Naar Barcelona neem ik alleen handbagage mee.

Een herbruikbare waterfles is natuurlijk handig om mee te nemen en visitekaartjes horen ook bij zo’n werkbezoek.

Ik ga op reis en ik neem mee: filmspullen

Voor het filmen gebruik ik alleen mijn Samsung Galaxy smartphone. Ik heb dus geen speciale camera die ik nog extra op sleeptouw moet nemen. Wel neem ik een powerbank mee om de telefoon altijd opgeladen te houden.

Ook maak ik gebruik van een aantal statieven/selfiesticks. Voor ClexaCon nam ik mijn grote Hama statief mee, omdat die simpelweg het allerhandigst is om mee filmen. Naar LOVE Fan Fest gaat deze helaas niet mee, omdat deze te groot is voor handbagage. Daarom neem ik naar LOVE Fan Fest mijn iKlip Grip mee. Dat is een selfiestick, maar ik kan hem ook als een statief op een tafel gebruiken en deze op meerdere hoogtes instellen. Mocht er geen tafel in de buurt zijn, dan komt mijn Joby GripTight GorillaPod van pas: dit flexibele statiefje kan ik ook ergens ophangen.

Naast de beelden moet ook de audio goed zijn. Ik gebruik daarom een dasspeldmicrofoon. De iRig Mic Lav is gelukkig ook beschikbaar in een double pack, waardoor ik twee microfoons mee kan nemen en dus interviews kan houden. Op de rode loper kon ik de andere microfoon vasthouden en bij langere gesprekken kan ik natuurlijk vragen of de gasten hem even willen opspelden.

Ik ga op reis en ik neem mee: opslagspullen

Natuurlijk neem ik mijn laptop mee. Mocht ik schrijfinspiratie hebben, dan kan ik gelijk beginnen aan een blog. Maar ik neem hem vooral mee om direct mijn foto- en videomateriaal op te kunnen slaan, mocht er iets misgaan met mijn telefoon. Je begrijpt het: op zo’n reis is mijn foto- en videomateriaal het waardevolst en daarom moet ik veel extra dingen meenemen.

Overzetten doe ik door middel van een drie meter lange usb-kabel, die toevallig al in mijn telefoonlader zit. Ook heb ik een extra geheugenkaart in mijn telefoon, waarvoor ik voor de zekerheid een micro sd adapter meeneem. Die is gelukkig heel klein. Ik zet de bestanden ook op een externe harde schijf van 1TB, dus die moet ook mee.

Reizen algemeen

Ik ga op reis en ik neem mee: opladers

Zoals gezegd, heb ik aan mijn telefoonlader een kabel van drie meter zitten. Zo kan ik op alle plekken laden en nog steeds filmen. Wel neem ik voor de zekerheid een powerbank mee. Ook gaat natuurlijk de lader mee van de laptop.

Al dat opladen brengt natuurlijk ook een probleem met zich mee. Soms moet je zoveel laden en heb je niet zoveel tijd. Soms zit je met andere stopcontacten dan je gewend bent. Daarom is een universele wereldstekker zo handig: zo kun je op alle stopcontacten laden en tegenwoordig zitten er ook heel vaak diverse usb-ingangen in. Daardoor kun je meerdere apparaten tegelijkertijd laden!

Ik ga op reis en ik neem mee: een koffer

Voor ClexaCon moest ik gebruik maken van een intercontinentale vlucht en dat betekent dat je een flink grote koffer mee mag nemen. Heerlijk dat alles daarin past!

Mijn vrouw heeft mij een cadeau gegeven voor de kortere reizen die ik maak voor Meemoeder.com: een laptoptas op wielen van Samsonite. Deze is groter dan een normale laptoptas, waardoor ik deze ook prima tijdens vluchten als trolley kan gebruiken en dus al mijn reisspullen in kwijt kan. Ik vond het zo lief dat ik dit cadeau kreeg van haar en ik ben er echt heel blij mee!

Ik ga op reis en ik neem mee: een cijferslot voor de koffer

Als ik op reis ga, wil ik altijd graag dat mijn spullen veilig zijn. Daarvoor gebruik ik een cijferslot. Zoals je misschien hebt gemerkt, reis ik regelmatig naar Amerika (niet alleen voor ClexaCon :p). Daar breekt de douane gewoon je slot of koffer open als je een normaal slot of ingebouwd slot gebruikt.

De oplossing is een TSA slot kopen. TSA staat voor Transport Security Administration, een Amerikaanse veiligheidsdienst. Een TSA slot is een slot dat door TSA door middel van een speciale sleutel kan worden geopend. Dat is iets handiger en veiliger tijdens het reizen dus.

Kijkje achter de schermen

Ik hoop dat je dit kijkje achter de schermen leuk vond. Zijn er nog meer dingen die je graag zou willen weten? Laat het achter in het opmerkingenveld hier beneden en wie weet geeft het me inspiratie voor een volgende blog. Oh ja, en wist je dat je al mijn avonturen kunt volgen op mijn YouTubekanaal? Klik op die abonneerknop en je mist niets. Ik ga over twee weken al naar Barcelona voor LOVE Fan Fest, dus ik zou me maar snel abonneren als ik jou was 😉 Woensdag zie je trouwens hoe The Hague Rainbow Festival was.

Sebastiaan is blij dat zijn mama terug is uit Las Vegas

Sebastiaan is blij dat zijn mama terug is uit Las Vegas

Sebastiaan heeft deze week zijn mama moeten missen, omdat deze in Las Vegas zat voor ClexaCon. Gelukkig haalde ik hem dinsdag weer op bij het kinderdagverblijf, waar hij erg blij op me af rende, maar het me toch ook een beetje kwalijk nam dat ik weg was geweest. Dat heb ik deze week weer goed gemaakt.

‘Sebastiaan is blij dat zijn mama terug is uit Las Vegas’ Sebastiaan heeft deze week zijn mama moeten missen, omdat deze in Las Vegas zat voor ClexaCon. Gelukkig haalde ik hem dinsdag weer op bij het kinderdagverblijf, waar hij erg blij op me af rende, maar het me toch ook een beetje kwalijk nam dat ik weg was geweest. Dat heb ik deze week weer goed gemaakt. Lees je mee? http://bit.ly/MamaLasVegas

Na ClexaCon

Ik zat in Las Vegas van 4 tot en met 10 april. ClexaCon was echt een heel bijzondere ervaring. De eerste blog erover kun je al lezen. En hieronder heb je de eerste vlog.

Ik kwam dinsdag rond 16:00 weer thuis. Rond 17:15 had ik mijn koffer uitgepakt en kon ik Sebastiaan gaan ophalen van het kinderdagverblijf. Mijn vrouw vertrok rond die tijd van haar werk, zodat we ongeveer tegelijkertijd thuis zouden zijn. Ik was heel benieuwd hoe Sebastiaan zou reageren.

Toen ik door de deur kwam, was hij gelijk heel blij. Hij stond op, rende op me af, knuffelde me en liet me zijn speelgoed zien. Toch keek hij een beetje weg. Hij wist niet helemaal hoe hij moest reageren. Tijdens het avondeten negeerde hij me zelfs en deed hij alles met mijn vrouw. Ach, ik liet hem maar een beetje gaan (tussendoor gaf ik sneaky toch wat knuffels).

Tijdens het naar bed brengen, ontdooide hij gelukkig en konden we lekker lachen. Fieuw, hij was niet meer boos! Misschien komt het omdat ik een mooi cadeautje voor hem had meegenomen? Hier heb ik nog geen foto van, dus je hebt nog van me tegoed wat het is 😉

 

Mamadag

Donderdagochtend belde ik de dokter. Toen ik in Las Vegas zat, had Sebastiaan last van zijn keel en maakte hij een piepend geluid bij het ademhalen. Bij het ontbijt die ochtend moest hij ook ontzettend hoesten en stikte hij bijna in zijn brood. Die middag konden we bij de huisarts terecht, maar het was niets meer dan een infectie die vanzelf zou overgaan. Fijn! Hij moet ook nog één kies, waardoor het ook kon zijn dat hij zich niet lekker voelde (zijn billen lagen ook helemaal open).

Rond half twee liepen we naar mama’s werk om samen een kopje koffie te drinken. Daarna wandelden we naar de schoenenwinkel om te kijken of zijn schoenen nog goed waren. Dat was niet het geval. Hij heeft geen millimeter ruimte meer. Oeps. Tijd voor grotere schoenen! We vroegen het ons al af, maar het is gewoon zo moeilijk te merken aan zo’n kleintje of schoenen goed zitten.

Schoenenjacht

Zaterdag gingen we dus op zoek naar nieuwe schoenen. We hebben wat advies ingewonnen en het blijkt dat hij tussen maat 22 en 23 in zit. Het is nu dus niet heel handig om veel te investeren in maat 22. Het is waarschijnlijk handiger om direct met 23 te beginnen.

Hij had eerst Shoesme First Step, maar nu mag hij Shoesme Runflex. Het verschil zit hem in de flexibiliteit van de zolen. Als je kind net leert lopen, is een flexibelere zool handig. De Flexrunner is nog net iets flexibeler dan een gewone schoen. Eigenlijk heeft hij deze zool ook niet meer nodig, want hij liet in de winkel zien hoe goed hij op harde zolen kan lopen, maar het zal vast net ietsjes lekkerder voor hem zijn. Ze hadden alleen maat 23 niet meer in de winkel, dus we moeten ze online bestellen.

Buitenspeelgoed Deals

Strand

Vandaag is het natuurlijk ontzettend lekker weer! We smeerden dus wat boterhammen en stapten op de fiets. Bij Scheveningen peuzelden we de boterhammen op een bankje op en even later gingen we bij een strandtent zitten voor een kopje koffie. Daar hadden ze allerlei speeltoestellen bij het terras, dus Sebastiaan kon lekker door het zand banjeren (hij vindt zand dit jaar blijkbaar iets minder vies dan vorig jaar!) en met dingen spelen. Kind blij, mama’s blij!

Als je je abonneert op mijn nieuwsbrief, dan lees je woensdag gelijk als eerste hoe de eerste dag van ClexaCon was en welke actrices ik allemaal heb gesproken! Aanmelden kan hieronder in de footer van de website of juist helemaal bovenin aan de rechterkant.

Dikke bult, kort haar en Pasen

Dikke bult, kort haar en Pasen

Sebastiaan vond het nodig om mijn verjaardag te vieren door voorover van een bankje te vallen en een dikke bult op zijn voorhoofd tevoorschijn te toveren. Op dinsdag vond hij het nodig om het de kapper van het kinderdagverblijf zo moeilijk te maken dat hij ongeknipt thuiskwam. Toch hebben we het voor elkaar gekregen dat hij weer een kort kapsel heeft voor het lange Paasweekend. Oh ja, en ik sta in de Gaykrant en heb een gastblog bij Columns by Kari!

‘Dikke bult, kort haar en Pasen’ Sebastiaan vond het nodig om mijn verjaardag te vieren door een dikke bult op zijn voorhoofd tevoorschijn te toveren. Ook maakte hij het de kapper zo moeilijk dat hij ongeknipt thuiskwam. Toch hebben we het voor elkaar gekregen dat hij weer een kort kapsel heeft. Oh ja, en ik sta in de Gaykrant! Lees het hier: http://bit.ly/DikkeBult

Museon

Afgelopen zondag vierden we mijn verjaardag. Mijn schoonzus en zwager kwamen met de kinderen langs. Het leek me een leuk idee voor die jongens om naar het Museon te gaan. Ik was er nog nooit geweest en vroeg me af of het leuk zou zijn voor Sebastiaan, maar omdat ik hoorde dat het zo leuk was voor kinderen, wist ik zeker dat mijn neefjes het leuk zouden vinden. En Sebastiaan, ach, die vermaakt zich overal prima.

Tip: Als je je verjaardagsbezoek wilt spreken, ga dan niet naar het Museon. Wil je je verjaardagsbezoek niet spreken, dan is het Museon een goed uitje 😉 Wij liepen met Sebastiaan veel sneller, want die hoeft niet alles te onderzoeken. Mijn neefjes wilden natuurlijk alles uitproberen, dus die hadden een veel langer bezoek. We kwamen elkaar tegen sluitingstijd weer een keertje tegen, haha. Ik wist ook helemaal niet dat het zó groot was. Echt een aanrader.

Dikke bult

Maar goed, Sebastiaan had dus een minder moment. Hij weet dondersgoed dat hij achterstevoren van een bank af moet. Maar af en toe wil hij toch vooruit. En ik zag het te laat… De laatste keer dat ik keek, zat hij mooi naast zijn neefjes naar een filmpje te kijken. Ik keek even weg en toen ik terugkeek, zag ik hem voorover eraf gaan.

Hij viel naar voren met de beentjes in de lucht. Waar de volgende bank stond… Hij knalde eerst met zijn hoofd tegen die bank aan en toen viel het hele lijfje nog eens voorover op de grond. In die paar seconden was ik al naar voren gedoken, dus ik kon hem direct oprapen en troosten. Maar ja, in mijn armen had hij al direct een dikke bult op zijn voorhoofd.

En die dikke bult werd paars. En Sebastiaan bleef heel hard huilen. Zielig! Na een tijdje gingen we toch maar op zoek naar de EHBO, voor de zekerheid. Het was voor ons ook de eerste keer dat onze kleine kerel zo’n bult kreeg, dus wat advies leek ons wel handig.

Niet de enige dikke bult?

De vrouw achter de balie had EHBO gehad. Er moest ijs op. “Hij is 1, dan ook?” Oh, dan er niet lang ophouden. Bij de catering zouden ze ijs hebben. Nope, bij de catering was geen ijs. Dan maar een doek met koud water. Sebastiaan moest uiteraard weer huilen, want hij was die dikke bult alweer vergeten.

Die vrouw met EHBO-kennis kwam even vertellen over haar dikke bult, die ze had gekregen toen ze klein was. Of mijn vrouw even wilde voelen op haar voorhoofd. Mijn vrouw had daar weinig behoefte aan. Maar ze gaf niet op, dus uiteindelijk stond ik maar met een vinger op haar voorhoofd om te voelen aan haar dikke bult. Jongens, wat een verhaal weer!

Verder het museum in

Nu konden we weer verder met ons bezoek aan het Museon. Ik zweer het, Sebastiaan viel wéér bijna van iets af (echt van een minidrempeltje) en stevende met zijn gezicht recht af op een deur. Het scheelde 2-3 cm. Ik heb die dag een aantal bijna-hartaanvallen gehad. Zo blijft dat 33-jarige hart pompen, laten we het daar maar op houden.

Maar verder vond hij het echt prachtig. Er waren namelijk heel veel opgezette dieren en filmpjes van dieren, dus hij was helemaal enthousiast. Ridders snapt hij nog niet zo, maar dieren kent hij als de beste. En hij kon over wat dingen klimmen. Dat deed hij nu overigens tien keer voorzichtiger, want hij had zijn lesje wel geleerd.

Kapper

Deze week kwam de kapper weer op bezoek bij het kinderdagverblijf. Het was hard nodig, want je zag zijn dikke bult bijna niet achter zijn pony. Mijn vrouw haalde hem aan het einde van de middag vol verwachting op. Maar nee, er was niets veranderd aan zijn kapsel.

Ze hadden het gewoon niet voor elkaar gekregen! Hij heeft zo lopen schreeuwen en huilen dat ze maar zijn gestopt. Hij heeft dus gewoon zijn zin gekregen… Donderdag zijn we daarom met zijn drieën naar de kapper gegaan. Hij begon al gelijk te huilen toen hij uit zijn buggy moest, dus dat begon goed.

Ik ging op de stoel zitten en Sebastiaan kwam bij mij op schoot. Dikke tranen biggelden over zijn wangen. Ik had mandarijnen geschild en in een bakje gedaan, dus mijn vrouw kon hem daarmee afleiden. Stevig hield hij mijn vingers vast. Die grote tondeuse vond hij zo eng! Nou, toen dat voorbij was, was het eigenlijk ook wel oké. Meneer heeft weer een prachtig kapsel, waardoor de paarse streep op zijn voorhoofd nog beter te zien is.

Mamadag

Aan het einde van deze dag zijn we ook nog een eindje gaan lopen voor een mooie speeltuin voor zijn leeftijd. Ik geloof dat er daar ook altijd wat speelgoed ligt. Sebastiaan vond in ieder geval een vrachtwagen waar hij drie kwartier mee heeft gespeeld en niemand kwam vragen of ze die terug mochten hebben. Ik zag ook geen beteuterde gezichtjes van een afstand, dus het zal er wel standaard liggen.

Er waren wat oudere kindjes voor een verjaardagsfeest en er waren wat kindjes van zijn leeftijd. Sebastiaan vond het leuk om op ze af te lopen en te kijken. Toch vond hij zijn vrachtwagen leuker. En hij was fan van de paprika en tomaatjes die ik voor hem had meegenomen. Die leverden hem af en toe wel jaloerse blikken op, want andere kindjes hadden daar ook wel zin in, haha.

Duizelig

Er was zo’n speeltoestel waar je in kon gaan zitten en dan ronddraaien. Een meisje ging daarin spelen en na een tijdje was ze daar klaar mee. Maar ja, als je rondjes draait, dan word je duizelig. En zij stond te tollen op haar benen. Met een stalen gezicht probeerde ze vooruit te lopen, maar ze ging recht op Sebastiaan af, die bij mijn benen stond.

Ik keek haar al aan en vroeg lachend: “Ben je een beetje duizelig?” Ze gaf geen kick en liep stug door. Alleen, sja, dat was dus recht op Sebastiaan af, dus ik hield haar maar even tegen. Ik denk dat ze zich óf schaamde óf niet zo lekker voelde, want ik kreeg geen reactie, haha. Ik was allang blij dat ik geen onbekende kinderkots over me heen kreeg!

Paasweekend

Dit weekend gingen we lekker genieten van elkaar als gezin. De afgelopen weekenden (en werkdagen) waren druk en woensdag vlieg ik natuurlijk voor ClexaCon naar Las Vegas. We hebben voor twee avonden oppas geregeld. We wilden vorige week zondag voor mijn verjaardag uit eten gaan, maar er was geen oppas beschikbaar. Dan maar zaterdag! En vrijdagavond gingen we lekker met zijn tweeën naar de film Game Night.

Zaterdag overdag zijn we een flink aantal kilometers gaan fietsen met zijn drieën. Onderweg hebben we geluncht bij Appels en Peren, waar ik het eerder in een blog weleens over heb gehad, omdat ze daar een kinderhoek hebben. Nou, dat is ook echt een aanrader!

Al waren er twee broertjes die vonden dat ze het alleenrecht hadden op het speelgoed en het keukentje. Nadat Sebastiaan een paar keer weggeduwd werd en de spullen uit zijn handen gerukt werden, durfde hij daar niet meer te komen. De ouders zeiden nog wel “samen spelen” en dat zeiden de broertjes dan wel na, maar in de praktijk lukte het hen toch niet. Daarom stapte mijn vrouw er maar op af om uit te leggen hoe samen spelen werkt. Ach, laten we het erop houden dat Sebastiaan er pas leuk kon spelen toen die broertjes de deur uit waren.

Maar verder, leuk en lekker dus 😉

ClexaCon

Omdat ik dus naar ClexaCon ga, horen jullie de komende twee weken niets van me via deze blog. Wel raad ik je aan om me te volgen via YouTube, Instagram, Facebook en Twitter! Dan kun je live meekrijgen wat ik allemaal aan het uitspoken ben en wie ik allemaal spreek.

Ik heb te horen gekregen dat ik in de perskamer en bij de rode loper mensen mag interviewen. Hoe cool is dat?! Nou heb ik nog nooit iemand geïnterviewd, dus ik ben wel behoorlijk zenuwachtig. Maar goed, een gesprek voeren met mensen hoeft niet per se moeilijk te zijn, toch? We gaan er het beste van maken!

Heb je gezien dat ik in de Gaykrant sta? En heb je mijn gastblog bij Columns by Kari gezien? Superleuk dat ik daar mocht vertellen over ClexaCon!

Fijne Paasdagen en jullie lezen over twee weken weer wat van me!

Zo, en dan sta je met je hoofd groot in de @gaykrant! Ik mocht in een korte blog uitleggen waarom ik volgende week naar #ClexaCon2018 in Las Vegas ga. Over een maand vertel ik aan de lezers van de Gaykrant wat er allemaal te doen en leren viel. | In this Dutch LGBTQ newspaper, I was given the opportunity to explain what I will be doing at #ClexaCon in Las Vegas next week. I will write another blog post for them when I get back, so its readers know what we can learn from such a big convention about LGBTQ representation. . . . #lesbianblogger #lesbianvlogger #lesbianyoutuber #lesbian #lgbtq #lgbtfilmfestival #lgbtqfilmfestival #loveislove #equality #queerrepresentation #LasVegas #lhbt #lesbisch #girlswhokissgirls #girlswholovegirls #girlswhomarrygirls

Een bericht gedeeld door Greetje den Holder | Meemoeder (@meemoeder) op

Sebastiaan meet zich rode billen aan

Sebastiaan meet zich rode billen aan

Deze week ben ik jurylid bij De Roze Filmdagen en besluit Sebastiaan dat het weer tijd is voor rode billen. Hij maakt nog een flinke smak op een glijbaan, maar vermaakt zich verder prima in het Kinderboekenmuseum.

‘Sebastiaan meet zich rode billen aan’ Deze week ben ik jurylid bij De Roze Filmdagen en besluit Sebastiaan dat het weer tijd is voor rode billen. Hij maakt nog een flinke smak op een glijbaan, maar vermaakt zich verder prima in het Kinderboekenmuseum. Lees het hier: http://bit.ly/RodeBillen

De Roze Filmdagen

Zoals je vorige week kon lezen, ben ik gevraagd om jurylid te zijn voor de Roze Filmdagen om de Best Feature Film te beslissen. Ze wisten me te vinden naar aanleiding van mijn blog en vlog. Deze week heb ik dus iedere keer als er twee vrije uren in mijn schema beschikbaar waren een film opgezet. Sisterhood had ik voor de vorige blog al gezien en Anchor and Hope ga ik zondagmiddag zien in het Ketelhuis, vlak voor het juryberaad. Dat betekent dat ik afgelopen week zes films heb bekeken. Ze zijn allemaal ook zo anders! Woensdag lees je wat ik van de films vond en hoe het was om jurylid te zijn!

ClexaCon

Zoals je ook vorige week kon lezen, zijn de voorbereidingen voor ClexaCon in Las Vegas in volle gang. Het is al over tweeëneenhalve week! Ik heb een bepaalde kriebel in mijn buik die niet weggaat!

Inmiddels is het schema bekend en weet ik dat er een aantal workshops tegelijkertijd plaatsvinden waar ik eigenlijk allemaal bij wil gaan zijn. Nu sta ik dus voor de keuze: ga ik overal naar binnen voor wat filmpjes en video’s of ga ik er een paar overslaan en de andere helemaal volgen? Keuzestress noemen ze dat!

Ik heb eindelijk een normaal statief gekocht in plaats van alleen een selfiestick. Daar zat ik al een tijdje tegenaan te hikken, maar nu kreeg ik het bericht dat er een rodeloperevenement plaatsvindt en dan is het toch wel heel handig om als pers je handen vrij te hebben. Mocht je dat nog niet hebben gedaan, meld je aan voor mijn nieuwsbrief en volg me op Instagram, Facebook en Twitter! Dan zie je direct alles wat ik plaats.

ClexaCon heeft inmiddels ook mijn voorbereidingsfilmpje geretweet. Ineens hebben 3800 mensen mijn tweet gezien, zo! Dat leverende flink wat online aandacht op! Heb jij mijn filmpje al gezien? Ik probeer grappig te zijn 😉

 

Ik heb ook visitekaartjes laten maken. Normaal duurt dat een week of twee voordat je ze hebt, dus ik dacht slim te zijn door ze nu al te bestellen. Ik heb alleen een hekel aan Vistaprint, dus ik probeerde Canva een keer, waar ik ook altijd alle afbeeldingen maak die je in mijn blogs ziet. Nou, binnen twee dagen had ik ze! Hieronder zie je de voor- en achterkant. Wat vind je?

 

Rode billen

Deze week besloot Sebastiaan dat het weer eens tijd werd voor rode billen. Dat was namelijk alweer een tijdje geleden! Woensdag had hij op het kinderdagverblijf twee keer een luier met diarree, waardoor zijn huid openging. Donderdag heb ik daar flink wat zinkzalf op gesmeerd, meerdere keren (en hij had thuis geen diarree), dus inmiddels is het redelijk weggetrokken. Er zitten hier en daar nog rode puntjes.

Ik weet niet wat de reden hiervoor was. Hij kwijlt ook iets meer dan eerst, dus misschien krijgt hij weer een nieuwe tand of kies? Ik kan zijn mond niet meer zo goed onderzoeken, want voor je het weet, staan die scherpe tanden in je vinger. En hij bijt niet zachtjes!

Mamadag

Onze mamadag samen was weer heerlijk. We begonnen de dag rustig, door samen met de andere mama te ontbijten en daarna in pyjama te spelen met al het speelgoed. Ik zag op het weerbericht dat het ’s ochtends zonnig zou zijn en ’s middags juist regenachtig. Hmmm, toch maar snel aankleden en naar buiten!

We maakten een uitstapje naar de supermarkt en de papierbak. Deze praktische dingen waren al genoeg voor Sebastiaan. De wind maakte ons koud, ondanks het zonnetje dat op ons scheen. Hij begint ook een ander slaapritme te krijgen, waardoor hij hierna moe was. Hij kreeg van mij een banaan in zijn handen (hoe fijn dat hij die tegenwoordig zelf kan eten!), zodat ik de boodschappen kon opruimen. Daarna mocht hij naar bed en besloot hij daar twee uur te blijven liggen.

Kinderboekenmuseum

Na een mooie slaapsessie gingen er snel twee boterhammen in. Om twee uur liepen we buiten, snel, snel naar het kinderboekenmuseum. Om kwart over twee zou het namelijk gaan regenen. Er was net een klas klaar en heel veel andere mensen waren er niet. Speelpaleis!

We hebben lekker tegen elkaar aan gespeeld. Ik ging bijvoorbeeld op de grond liggen, zodat ie op me kon klimmen (uiteraard deed hij juist in het openbaar alsof ik gek was…) en hij liep rondjes en kwam dan iedere keer tegen me aan zitten. Om het hoekje kiekeboe roepen vond hij ook heel leuk.

Deze keer kon hij wel al een heel stuk de heuvel met schatten opklimmen. De vorige keren vond hij dat nog te moeilijk, omdat het toch glad is, ondanks de rubberen vloer. Het laatste stukje tilde ik hem, zodat hij ook een keer bovenop kon kijken wat er allemaal was.

Trampoline

Daarna ontdekte hij de trampoline, die verscholen zit achter een muurtje. Klimmen vindt hij inmiddels heerlijk, dus dat trappetje op ging makkelijk. Toen hij de vloer onder zich voelde bewegen, was hij al snel klaar met de trampoline. Ik wilde het nog voordoen, maar toen ik voelde hoe dun die trampoline was, besloot ik maar dat het beter was als ik dat niet deed :p

Baby & peuterkleding algemeen

Met zijn rode billen op de glijbaan

Ook Nijntje en Rupsje Nooitgenoeg moesten bezocht worden. Bij Nijntje was een kleine glijbaan, waarvan ik wist dat hij die heel leuk vindt. Sinds de vakantie in Gran Canaria, had ik besloten om geen overbezorgde moeder te zijn en hem alleen van de glijbaan af te laten gaan. Op de hoge glijbaan in de speeltuin op Gran Canaria ging dat heel goed.

Op die kleine van Nijntje ging het niet goed :$ Toen hij met zijn rode billen naar beneden gleed, knalde hij met zijn hoofd achterover en gleed nog een flink stuk door toen de baan afgelopen was. Huilen! Oeps… Gelukkig was hij het na een knuffel alweer vergeten en kroop hij zelfs door de cocon van Rupsje Nooitgenoeg, iets wat hij de vorige keer nog niet durfde.

Weekend

Dit weekend heeft meneer eigenlijk iedere keer afwisselend met zijn ene mama en dan weer met zijn andere mama doorgebracht. We hadden allebei veel afspraken, waardoor we wat tijd alleen met de kleine hadden. Binnenkort hebben we gelukkig weer meer tijd om met zijn drieën door te brengen, net als op vakantie!

Kopje onder

Kopje onder

Deze week was een drukke week! Ik ben gevraagd om jurylid te zijn voor de Roze Filmdagen en ik ben me aan het voorbereiden voor ClexaCon in Las Vegas. Sebastiaan genoot van het zonnetje en moest even leren dat je in bad moet blijven zitten. Hij ging namelijk kopje onder en kon niet meer zelf naar boven komen.

‘Kopje onder’ Deze week was een drukke week! Ik ben gevraagd om jurylid te zijn voor de Roze Filmdagen en ik ben me aan het voorbereiden voor ClexaCon in Las Vegas. Sebastiaan genoot van het zonnetje en moest even leren dat je in bad moet blijven zitten. Hij ging namelijk kopje onder en kon niet meer zelf naar boven komen. Lees het hier: http://bit.ly/KopjeOnder

ClexaCon 2018

ClexaCon 2018 is al bijna! Ik vind het spannend. Wat is ClexaCon? Lees het hier. Ik heb me ongeveer een half jaar geleden aangemeld als blogger en vlogger en nu is het al over een maand. Aah! Sinds ik te horen heb gekregen dat ik welkom ben, is er een Engelse versie van deze website gekomen en heb ik een vlogcursus gevolgd.

Moet je daar een cursus voor volgen? Nou, als ik iets doe, wil ik het graag goed doen en deze cursus over zakelijk vloggen heeft me veel geleerd. Het gaat vooral om oefenen, oefenen en oefenen en ik merk dat ik nu wat gemakkelijker praat op de camera.

Deze week ben ik nog een stapje verder uit mijn comfortzone gegaan: ik heb een sketchachtige video gemaakt en op het wereldwijde web gegooid. Ieh! Gelukkig kreeg ik van een aantal mensen te horen dat ze hard moesten lachen. Hieronder kun je hem bekijken. Vind jij hem ook grappig?

Abonneer je je gelijk op mijn kanaal? Je weet niet hoeveel je me daarmee helpt!

De Roze Filmdagen

Woensdag bracht ik een vlog uit over De Roze Filmdagen. Daarom gaf ik acht filmtips. De organisatie vond mijn blog en vlog blijkbaar leuk, want direct daarna kreeg ik de vraag of ik jurylid wilde zijn.

Dat vond ik natuurlijk een hele eer en daarom mag ik nu meebepalen welke film de Best Feature Film Award verdient. Kanshebbers zijn Sisterhood, Anchor and hope, Even lovers get the blues, Just Charlie, My life with James Dean, Porcupine Lake, The cakemaker or The constitution. De uitslag wordt 18 maart bekend gemaakt.

Deze week heb ik al wat films bekeken. Volgende week zondag bekijk ik nog Anchor and hope op locatie en direct daarna is het juryberaad. Ik geloof dat de bekendmaking om 19:30 is. Natuurlijk ga ik ook vloggen hierover, dus daarna kunnen jullie zien hoe dit allemaal is gegaan.

Ik wil graag even heel veel liefde naar mijn vrouw sturen. Ik kwam door dit hele jurylidgebeuren erachter dat ze net op dat moment een verrassingsborrel voor mijn verjaardag probeerde te organiseren. Hoe lief?!

Puzzelen

Donderdag regende het de hele ochtend, dus Sebastiaan en ik probeerden het thuis gezellig te maken. Hij genoot van twee mandarijnen en daarna pakte ik alle zijn puzzels voor hem, zodat hij flink aan de slag kon met puzzelen.

Af en toe Regelmatig werd hij gefrustreerd dat een puzzelstukje niet in de vorm ging, dus dan ging hij er maar heel hard op drukken en huilen. Uiteindelijk kreeg hij ze er toch allemaal redelijk goed zelf in.

Na de puzzels was het tijd voor krijten. Dat vond hij een paar minuten leuk. Ik vond het best grappig, want hij begon met een kleur en iedere nieuwe kleur die hij pakte, moest over die eerdere kleur heen in plaats van dat hij een wit stuk pakte. Ik tekende op een gegeven moment wat op een wit stuk en dat vond hij toen een goed stuk om weer alle kleuren overheen te gooien.

Kopje onder

Ik maakte een lekker, warm bad voor hem klaar. Ik moest immers de tijd doorkomen totdat het stopte met regenen… We hebben flink wat speelgoed voor in bad, dus dat moest geen probleem zijn.

Hij zat een tijdje lekker te spelen op zijn badmat. Hij ging alleen naar het stuk waar de badmat ophield en ik zeg altijd dat het daar glad is en dat hij op de badmat moet gaan zitten. Maar goed, er was nooit iets gebeurd. Tot vandaag. Hij wilde omdraaien of iets en hoppaaaaah, hij gleed zo weg.

Met zijn ogen wijd open en zijn armen breeduit ging hij kopje onder. Ik sprong op en greep hem bij zijn arm. Daar trok ik hem aan omhoog en ik kon daarna met mijn andere hand onder zijn oksel. Binnen een mum van tijd zat hij weer rechtovereind. Het water liep over zijn gezicht en hij zat flink te slikken.

Met grote ogen keek hij me aan en begon te snikken. Ik knuffelde hem over de badrand heen en toen hoorde ik: “Uit, uit, uit.” Dat leek me niet zo’n goed idee. Ik was geschrokken, maar ik wilde niet dat hij ineens een badfobie ging ontwikkelen. Dus ik pakte het speelgoed dat ik nog had bewaard en gooide dat erbij in. Na een paar seconden was hij alweer vergeten dat hij net heel erg geschrokken was. Fieuw!

Zo. Ik zag met mijn eigen ogen hoe snel een kind kan verdrinken in bad. Hij kon zich nergens aan vastgrijpen en hij wist niet hoe hij zichzelf naar boven moest krijgen. En er zat maar een laag in van net boven zijn navel… Ik moest even het zweet van mijn voorhoofd vegen. Gelukkig was het alleen maar kopje onder en verder niks.

Zon

’s Middags scheen de zon ineens goed. Het zou ophouden met regenen, maar ik had niet een blauwe lucht en een warme zon verwacht. Een aangename verrassing! Ik was alweer een paar weken niet in het Haagse Bos geweest en dus kon ik weer een dosis Haagse Bos gebruiken.

Ik kwam zoiets moois tegen! Delen van het water waren bevroren en andere delen waren ontdooid. De ijsblokken aan de rand van het grote stuk ijs kabbelden tegen het grote stuk ijs aan of schoven erop. Het geluid dat daarvan kwam, was prachtig. Het was een soort klingelgeluid. Alsof er heel veel windgongen (of is het windgongs?) in het Haagse Bos hingen. Je weet wel, zo’n irritant ding in je tuin, maar dan mooi en natuurlijk. Heel bijzonder.

We dronken koffie aan de rand van het bos en daar hadden ze een hele stapel puzzels. Sebastiaan kon dus nog meer puzzelen! Hij vond het leuk, maar tegelijkertijd had hij niet heel veel concentratie. Zijn middagslaapje had wat langer gekund, maar hij wilde niet…  Op de terugweg werd het wel frisser. Nou, even boodschappen doen en naar huis!

 

Weekendplezier

Gisteren kwam mijn broer langs om met Sebastiaan te spelen. Zo konden zijn mama’s doen wat ze gepland hadden. Ik moest bijvoorbeeld ‘even’ met mijn basketbalteam een ander team verslaan. Sebastiaan vond het superleuk en maakte zijn oom flink moe. Na deze middag was hij uiteraard hyper en duurde het ’s avonds even voordat hij gekalmeerd was. Hij had ook een flink bord eten weggewerkt.

Vandaag regent het flink, maar er is genoeg te doen in Den Haag met de CPC-loop, dus we kleden ons op het weer en gaan er gewoon op uit.  Kopje onder, maar dan anders…

Sebastiaan heeft voor het eerst een dikke lip

Sebastiaan heeft voor het eerst een dikke lip

Deze week is Sebastiaan net beter, maar valt hij hard op zijn mond: tand door de lip! ’s Avonds is het al een flink dikke lip en hier mogen we de rest van de week tegenaan kijken. Om het mooier te maken, krijgt hij in het weekend ook nog oogontsteking…

‘Sebastiaan heeft voor het eerst een dikke lip’ Deze week is Sebastiaan net beter, maar valt hij hard op zijn mond: tand door de lip! ’s Avonds is het al een flink dikke lip en hier mogen we de rest van de week tegenaan kijken. Lees je mee? http://bit.ly/DikkeLip

Dikke lip

Sebastiaan voelde zich eindelijk weer beter, al moest hij nog veel slapen. Dinsdag mocht hij weer naar het kinderdagverblijf, waar hij zich de hele dag goed heeft vermaakt. Rond vijf uur haalde mijn vrouw hem op. Dat was het moment dat hij besloot weg te rennen (“néé, ik wil nog niet weg!”), maar hij sleepte iets groots aan speelgoed mee. Hij struikelde erover en viel op de grond.

Mijn vrouw dacht dat het wel meeviel. Toch huilde hij heel hard. Ze pakte hem op en er was overal bloed bij zijn mond. Ach jee, een tand door de lip! Ze depte het snel weg en op weg naar huis was hij het alweer vergeten. Hij had er een keer met zijn tong aan gevoeld en met zijn vinger en dat was het wel.

Bij het eten keken we eens goed. Het was echt een superdiepe snee! Zijn lip was op de plek helemaal opgezwollen, waardoor de snee ook nog eens mooi uit elkaar trok. Maar goed, ons kereltje at alsof er niks aan de hand was. Prima!

Baby algemeen

Woensdag

Woensdagochtend was de dikke lip nog ietsjes verder opgezwollen, leek het. Hij was bij het ontbijt ook nog supermoe, dus we legden hem terug in bed. Sliep hij ineens nog extra van 8 tot 11:15! Op het kinderdagverblijf vonden ze zijn dikke lip erg zielig. Ach, hij vond de extra aandacht alleen maar leuk.

Huisarts

Donderdag vond ik dat de dikke lip er een beetje vies uit begon te zien.  De snee kreeg een witgeel uiterlijk, mjam. We gingen langs de huisarts, maar die vond dat alles er goed uitzag. “Dit maken alle gezonde, Hollandse jongens mee!” Goed, dat bezoek duurde dus drie minuten.

Op het moment van schrijven, ziet deze lip er nog steeds zo lekker uit 😉

Genieten

Mijn vrouw was deze donderdag ’s middags een uurtje vrij, dus we konden lekker samen met zijn drieën boodschappen doen en een kopje koffiedrinken. Verder speelden Sebastiaan en ik veel samen en mocht Sebastiaan superlang in een goedgevuld bad spelen. Ik genoot weer echt van deze mamadag!

Ik had ’s avonds voor meneer een vegaburger op een geroosterd hamburgerbroodje gemaakt met een lente-uitje en knoflook. Zelf had ik deze versie ook, maar dan nog met gepureerde avocado en wat kaas. Daarnaast had ik nog wat broccoli gekookt voor de extra vitamientjes. Ons diner samen was gezellig. Sebastiaan vond zijn hamburger superlekker, al had hij er nog een klein beetje moeite mee om deze vast te houden (ik had het broodje in kwarten gesneden voor hem). Er eindigden dus was lente-uitjes op de grond, maar dat mocht de pret niet drukken. Hij at ook gewoon alle broccoli tussendoor!

Mijn vrouw was jaloers dat ze niet bij deze lekkere maaltijd kon zijn, dus maakte ik hetzelfde vrijdag weer. Gewoon omdat het kon!

Wandeling

Zaterdag wandelden we in de middag richting het centrum. We gingen voor een goede wandeling, want we hadden maar één doel voor ogen: taart! Dat kan natuurlijk niet zonder daarvoor en daarna wat calorieën te verbranden om het schuldgevoel enigszins tegen te houden. Onderweg kregen we nog wat nuttige dingen voor elkaar. Mijn vrouw haalde eindelijk een horloge op, dat al eeuwen bij de Bijenkorf lag na een bandjesvervangactie.

Ook konden we eindelijk Sebastiaans schoenmaat goed meten. Staan op zo’n meetlat is echt een crime met zo’n kleintje, dus we gingen naar een schoenenwinkel met een mobiel meetapparaat. Maat 21 it is. We hadden maat 20 en maat 22, dus we moesten een extra paar voor tussenin kopen. Blijkt hij een flexibele zool nodig te hebben. Aha. Dat had hij nog niet. Aha. Weer wat geleerd…

Nieuwe broek

Én ik had eindelijk een nieuwe broek gescoord. Het was echt nodig, maar ik kan ze gewoonweg niet makkelijk vinden. Mijn perfecte broek: skinny jeans, lange pijpen (lengtemaat 32/34 wisselt nogal eens) en middelhoge taille. Lijken me niet heel veel eisen. En toch, sinds de Esprit mijn favoriete broek uit de collectie heeft gehaald, heb ik er altijd moeite mee om ergens een broek te vinden die goed zit.

Nu kon ik in de uitverkoop, snel snel want je kunt ineens niet meer shoppen met Sebastiaan, toch een broek scoren (hoge taille, straight, maar wel lange pijpen). Het is niet mijn favoriet, maar ik kan tenminste weer fatsoenlijk over straat.

En toen kwamen we eindelijk bij de taartjes aan… We zullen het maar niet over de breedtemaat van de broek hebben…

Oogontsteking

Vanmiddag gaat mijn vrouw op pad en heb ik Sebastiaan alleen. Daarom brachten we deze ochtend samen door. We gingen ontbijten om de hoek. Sebastiaan deed het supergoed! We wandelden samen naar het restaurant, het laatste stukje droeg ik hem en voor de terugweg hadden we de Manduca weer eens meegenomen. Hij kan inmiddels op de rug gedragen worden, maar omdat we de draagzak al een tijd niet hebben gebruikt, moet onze kerel daar weer aan wennen.

Gisteren en vandaag had hij alleen vieze smurrie uit zijn ogen lopen. Natuurlijk kreeg onze kerel weer een oogontsteking! Nu kijken we dus tegen een dikke lip én groene ogen. Normaal hebben we zo’n knapperd, maar nu is hij gewoon net wat minder smakelijk om naar te kijken…

Radio

Afgelopen woensdag was ik een uur lang te gast bij de Amsterdamse radiozender Salto FM om bij Pink Terrorists te praten over deze website. We hadden het over de term meemoeder, over hoe de zwangerschap is gegaan, over hoe de communicatie naar meemoeders toe verbeterd kan worden en over dat ik dit jaar o.a. naar ClexaCon in Las Vegas ga. Woensdag breng ik hierover een blog uit en voeg ik videobeelden toe, zodat je mee kunt kijken in de studio. Tot dan!

PS Ga je naar International Film Festival Rotterdam? Dat kan nog tot en met zondag 4 februari. Ik heb vijf lhbt filmtips voor je!

Oudere berichten

© 2019 Meemoeder.com

webdesign door www.lindavanzomeren.nl