Gaan we naar prachtig Kreta?

Deze week gaan Sebastiaan en ik wandelen door Den Haag, rijden we met zijn drieën naar Enschede en Oldenzaal en zijn mijn vrouw en ik op zoek naar een vakantie. Wordt het prachtig Kreta of wordt het wat anders?

‘Gaan we naar prachtig Kreta?’ Deze week gaan Sebastiaan en ik wandelen door Den Haag, rijden we met zijn drieën naar Enschede en Oldenzaal en zijn mijn vrouw en ik op zoek naar een vakantie. Wordt het prachtig Kreta of wordt het wat anders? Lees het hier: http://bit.ly/PrKreta

Prachtig Kreta of wat anders?

Mijn vrouw en ik waren deze week hard op zoek naar de perfecte vakantie voor ons drieën. We hadden wat aantrekkelijke dagaanbiedingen gevonden, maar iedere keer was het nét niet wat we wilden. Er kwam een aanbieding van een paar dagen Boedapest voorbij, waar ik heel blij van werd. Oost-Europese steden bezoeken is iets waar ik me graag wat meer op wil richten.

Mijn vrouw werd daar alleen iets minder blij van, omdat we het liefst nog in februari gaan en het daar nu ongeveer 10 graden is. Zij heeft zin in de zon en ik heb daar stiekem ook wel heel veel zin in.

Ik keek nog bij Neckermann. Ik heb namelijk goede herinneringen aan prachtig Kreta. Daar was ik ongeveer tien jaar geleden met mijn ouders. We genoten van het eten, de geuren en geluiden, de kleine straatjes, de winkeltjes, de zee en de Griekse taal.

We boekten een Jeeptour, die ons door prachtige stukken natuur en bij mooie rotsen bracht. Mijn vader begon een beetje te zweten toen hij hoorde dat we een stukje gingen “offroaden”. Bleek nergens voor nodig, alle auto’s reden heel rustig. Protip: draag geen witte broek. Die blijft niet wit. En dat wit krijg je ook niet meer terug.

Als souvenir had ik nog een kruidenpakket voor mezelf meegenomen en eentje extra als verjaardagscadeau voor mijn beste vriendin. Al was het maar omdat het zo lekker rook…

Keuzes

Vorig jaar maakten we nog zo’n grote rondreis door Amerika en Canada met de kleine, maar nu heb ik vooral zin in hangen op het strand en dorpjes bezoeken.Sinds prachtig Kreta ben ik nooit meer teruggegaan naar Griekenland, terwijl dat nog steeds hoog op mijn verlanglijstje staat. Dus wie weet over een week of twee.

Pfff, en misschien wordt het wel zomertijd of nazomer voordat we op vakantie gaan in plaats van over twee weken, zo tussen ClexaCon in Las Vegas (april) en Love Fan Fest in Barcelona in (juni) of juist daarna. We hebben dus nog wat keuzes te maken!

Wandelen

Donderdag gingen Sebastiaa en ik een flink stuk wandelen. Het eerste stukje was niet heel ver, want dat was naar het werk van mijn vrouw, zodat we met zijn drieën een broodje konden eten. Daarna begon de echte wandeltocht. De zon scheen zó lekker, dat ik graag buiten bleef. We wandelden richting Malieveld en Koekamp, waar ganzen en eenden op een laagje ijs bij elkaar stonden. Dat was een mooi gezicht!

Sebastiaan vond het leuk dat ik de geluiden uit zijn boekje nadeed en dat hij in het echt zag waar ze vandaan kwamen. Gak, gak, gak is toch wat anders dat de geluiden die echt uit ganzen komen… De herten werden natuurlijk ook even bekeken. Maar daarna ging de aandacht toch al snel naar het treintje dat ik hem gaf.

 

Haagse Bos

Vervolgens doken we het Haagse Bos in. De speeltuin is vernieuwd en het leek me leuk om daar met Sebastiaan te gaan kijken. Hij wilde graag lopen, dus ik zette hem daar neer. Alleen, we hebben een stadskind. Zo eentje die niet gewend is aan gras of zand. Zo eentje die gelijk begint te jengelen als hij dan ineens op gras of zand staat.

Ik probeerde hem wat los te laten komen, maar nee, onze held op sokken vond alles aan de speeltuin eng. Deze speeltuin is ook totaal niet voor zijn leeftijd, maar onder wat touwen doorlopen was al teveel gevraagd. Grote tranen biggelden over zijn wangen en toen hij me eindelijk bereikte, viel hij met zijn armen open op mij: “Ik heb het gerèhèd!”

Goed! Dan maar op het pad wandelen. Ook daar jengelde hij wat en bleef hij vaak staan. Gelukkig hoefde ik me niet te schamen als er mensen in de buurt kwamen. Dan begon hij namelijk breeduit te lachen en te zwaaien, alsof hij de mooiste dag van zijn leven had. Haha, gelukkig was de rest van de dag samen wel heel gezellig.

Ineens ziekjes

’s Avonds in bed viel Sebastiaan maar niet in slaap. We snapten niet echt waarom. Toen ik om 21:15 terugkwam van mijn basketbaltraining, lag hij net te slapen. Toch werd hij rond 22:00 weer wakker. We konden hem niet troosten, maar we wisten niet waar het aan lag.

Een uur later, toen ik net in slaap was gevallen, werden we wakker van geluiden uit zijn kamer. Hij was aan het overgeven! Die hadden we even niet zien aankomen. We verschoonden alles en legden hem weer in bed. Ken je dat opgeluchte gevoel na overgeven? Dat had hij ook. Ineens kletste hij honderduit. Maar daarna begon het onrustige al snel weer.

Zo tot aan half twee gingen we in en uit ons bed: Sebastiaan bleef maar onrustig. Hij gooide er nog een klein kwakje uit, maar daarna hield het overgeven op. Rond zes uur werd hij nog een keer huilend wakker, maar hij werd gelukkig pas echt wakker voor het ontbijt rond half acht. Dat ontbijt kwam er gelijk weer uit en ook bleek hij diarree te hebben :S

Thuis

We besloten vrijdag om allebei thuis te werken, zodat we beiden toch wat gedaan konden krijgen en Sebastiaan thuis kon blijven. Langzaamaan begon hij weer wat eten en drinken binnen te houden. Hij sliep nog eens twee uur goed. ’s Middags voelde hij zich beter en het leek alsof hij zich verveelde. We brachten hem alsnog voor een paar uurtjes naar het kinderdagverblijf, zodat hij lekker kon spelen met de andere kindjes. Daar at hij normaal en ging hij zelfs liggen voor een powernapje.

Lunch in Enschede

Gelukkig hadden we een goede nacht en was Sebastiaan zaterdag weer topfit. Dat kwam goed uit, want we hadden een autorit naar Enschede voor de boeg. Mijn schoonzus was jarig en daarvoor gingen we met zijn allen samen lunchen. Na een paar omwegen kwamen we later aan dan gepland, maar Sebastiaan had zich goed gehouden deze rit.

Tijdens de lunch kon Sebastiaan weer een keertje spelen met zijn twee neefjes. ’s Avonds mochten we daar zelfs eten, dus kon hij nog een keer met zijn neefjes spelen. Hij had alleen geen middagdutje gedaan, dus hij had er geen fut meer voor. Hij had zelfs geen fut meer om veel te eten.

Gelukkig hadden we een B&B op vijf minuten rijden afstand. Daar hadden we zijn bedje al klaargezet, dus hij kon er zo induiken!

Carnaval

Deze Brabo gaat voor het eerst in veertien jaar naar een carnavalsoptocht! Zondag gaan we kijken in Oldenzaal. Ik heb onderweg al wat mooie wagens zien staan bij boerderijen. Ik ben benieuwd! Sebastiaan krijgt iets van zijn neefjes om te dragen en wij zijn van die saaie dozen die niets feestelijks aanhebben 😉

Vandaar ook dat deze blog een keer op zaterdag uitkomt. Morgen is die carnavalsoptocht en dan moeten we weer een flinke rit maken. Volgende week lees je hoe dat was!

Gaan we naar prachtig Kreta is een gesponsord artikel