Categorie: Tweede trimester (pagina 1 van 3)

Week 27

Week 27: Babykamer en ziekenhuis

Week 27 was een stressweek. Mijn vrouw heeft zich ziekgemeld, kwam een paar uurtjes in het ziekenhuis terecht en hoeft nu niet meer aan de slag op haar werk. Ik heb de informatieavond in het Bronovo bijgewoond, de commode goed opgebouwd en vooral mijn vrouw verzorgd.

'Week 27: Babykamer en ziekenhuis' Week 27 was een stressweek en bestond uit ziekmelden, ziekhuisbezoek, verzorging, huishoudelijke klussen en werken in de babykamer. Lees het op http://meemoeder.com/week-27/

In week 27 blijft die harde buik komen

Vier dagen rust had ze gehad, maar toen mijn vrouw zondagavond ‘relaxed’ in bed lag, begon haar buik hard te worden en weer zacht, hard en weer zacht. Maandag moest ze weer gaan werken en blijkbaar ging dat niet. Dat hard en zacht worden, hadden we alleen nog niet eerder mee gemaakt en we waren bang dat het over ging in weeën.

Maandag van week 27 voelde ze zich ook totaal niet goed, dus meldde ze zich weer telefonisch bij de verloskundige. Gelukkig was het mijn favoriete verloskundige weer, die zei dat ze nu toch echt op de bank moest gaan zitten en er alleen af mocht komen voor een toilet- of douchebezoek. Kon ze dat echt niet, dan werd ze gedwongen opgenomen in het ziekenhuis. Ok, dat komt aan. Ze meldde zich weer ziek.

Baby algemeen

Informatieavond Bronovo

’s Avonds mocht ik dan ook alleen naar de informatieavond in het Bronovo. Ik had die dag 12 uur gewerkt en ik vond het best zwaar, zo direct na het eten door. Gelukkig duurde het een uur minder lang dan dat ze hadden aangekondigd.

Tijdens de presentatie behandelden een verpleegkundige, een verloskundige, een gynaecoloog en een anesthesist hoe een bevalling gaat in hun ziekenhuis. Onze verloskundigen zijn hieraan verbonden, dus we gaan sowieso in dit ziekenhuis bevallen. Ze behandelden pijnstilling, de verschillende kamers en het moment in de eerste fase dat je moet komen.

Ik was blij met onze cursus, want ik herkende een hoop. Af en toe appte ik live wat informatie door naar mijn vrouw, zodat we de extra tips konden onthouden. Dan kun je denken aan simpele dingen als niet vergeten een twee euromunt mee te nemen voor de rolstoel.

In week 27 maken we een plotseling ziekenhuisbezoek

Dinsdag werd mijn vrouw wakker en was ze aan het bloeden. We schrokken allebei heel erg. We moesten van de verloskundige langskomen in het ziekenhuis. Daar kreeg mijn vrouw allerlei onderzoeken, inclusief echo en hartfilmpje. Ze kon alvast oefenen voor de bevalling, want ze lag ook in die beugels. Een exclusievere tour vooraf kun je niet krijgen…

Na drie uur wisten we eindelijk dat er niets ernstigs aan de hand was. Toen we zaten te wachten op de uitslagen, belde ook haar bedrijfsarts. Zijn conclusie was dat ze ook niet meer terug zou gaan naar het werk voor de bevalling. Dat was precies mijn verwachting, dus het was fijn om dat bevestigd te krijgen. Totale rust voor mijn schatje. Thuis moesten we even op adem komen van de stressvolle ochtend.

We hebben bij vrienden aangegeven dat het hier niet zo lekker loopt. Ik moet mijn werk doen, mijn vrouw verzorgen en alle huishoudelijke taken op me nemen. Dat is behoorlijk zwaar. Dinsdagavond kwam daarom heel lief een vriendin koken bij ons. Dat was zo fijn! Het gaf mij ook even de ruimte om te commode eindelijk deels af te bouwen en weer stevig op te bouwen. Nu heb ik iets meer ruimte in mijn hoofd en is er weer een klusje in de babykamer af.

Babykamer

Heel handig kwamen woensdag mensen dubbel glas zetten in de babykamer. Ik heb er nog over nagedacht om ze af te zeggen, maar ja, ik verwacht niet dat mijn vrouw snel opknapt. Het gaat op geen enkele dag uitkomen en nu kunnen we tenminste de babykamer af maken.

Ze kwamen alleen 1,5 uur later dan gepland vanwege een kapotte auto en ze konden daarom het werk niet af krijgen. Moesten ze donderdag weer komen! We baalden flink. Al die rotzooi en herrie. Die 40 minuten die ze aankondigden donderdag nodig te hebben, veranderden ook in twee uur.

Maar goed, nu is het klaar. De schoonmaker kwam ’s middags, dus alles was weer fris in het huis nadat de glazenzetters weg waren. Nu is het alleen een kwestie van luchten om de verflucht te laten verdwijnen.

Gordijnen

Vrijdag dacht ik heel fijn de gordijnen op te kunnen hangen in de babykamer. De kit en het verf op de deuren zijn nu droog. De gordijnen zijn op maat gemaakt. Wat kan er mis gaan? Nou, de rechter was prima, maar de linker was niet recht. Hij hing in een punt naar beneden. Dit soort dingen kun je gewoonweg niet hebben in dit soort periodes!

Dus, zaterdagochtend moest ik weer met de tas naar het naaiatelier om vervolgens natuurlijk tegen een muur aan te lopen achter de balie: “Nee, hij is goed.” Adem in, adem uit. Na 10 minuten heb ik ze uiteindelijk beiden achtergelaten. De naaimeneer gaat er iets mee doen. Dinsdag zie ik wel wat dat “iets” is…

In week 27 kan ik niet heel goed slapen

Als ik stress heb, dan heeft dat direct effect op hoe ik slaap. Als mijn vrouw er om 4 uur uit gaat voor het toilet, ben ik dus klaarwakker. Mijn hoofd begint direct met racen. Dan ga ik er na een tijdje maar uit en ben ik om half 6 al aan het werk. Na een aantal dagen loop ik er dan als een zombie bij. Kan ik alvast wennen aan de eerste weken na de geboorte, denk ik dan maar. Deze meemoeder is voorbereid! Vrijdag was het eindelijk zover: een hele nacht geslapen! Hoezee 😀 Het leven zag er gelijk stukken beter uit.

Bezoek

Vrijdag hebben we twee keer bezoek gehad en zaterdag een keer. Dan kom je erachter dat ook bezoek erg vermoeiend is voor mijn vrouw. Nu hebben we maar afgesproken dat er maar een keer bezoek per dag mag komen en ook niet te lang of elke dag. Ze heeft gewoon behoefte aan bankhangen en slapen. Laten we daar dan ook maar gewoon naar luisteren. In het ziekenhuis liggen, is helemaal vervelend. Wie weet is volgende week een rustigere en betere week dan week 27. Wij gaan in ieder geval ons best doen!

Week 26

Week 26: kirren en vuurspuwende ogen

In week 26 bezoeken we de verloskundige, gaan we naar onze aanstaande ouderschapscursus en scoren we het pakje voor het eerste fotomoment van de baby.

"Week 26: kirren en vuurspuwende ogen" In week 26 bezoeken we de verloskundige, gaan we naar onze aanstaande ouderschapscursus en scoren we het boxpakje voor het eerste fotomoment van de baby. Lees hier: www.meemoeder.com/week-26

In week 26 gaan we weer naar de verloskundige

Maandag zijn we weer naar de verloskundige gegaan. Het is de laatste keer dat we om de vier weken gaan; vanaf nu is het om de drie weken. En wat is er een hoop gebeurd in die vier weken. De vorige keer kregen we te horen dat mijn vrouw nu echt stil moest gaan staan, omdat de baby anders (veel!) te vroeg geboren zou worden, met alle gevolgen van dien. Dat was een heftig gesprek en direct daarna hebben we de eerste stappen genomen. Als in, voor de deur van de praktijk zijn de eerste telefoontje gepleegd.

Zestig stappen terugnemen zijn niet zo maar genomen en het is pas deze week dat haar nieuwe planning ‘officieel’ ingaat. Het regelen heeft haar in eerste instantie nog meer stress opgeleverd, maar nu begint ze er de vruchten van te plukken. Heel veel mensen hebben hierbij geholpen: jullie weten wie je zijn, bedankt daarvoor!

Baby algemeen

In week 26 heeft mijn vrouw veel last van een harde buik

Waar staan we dan nu? Nou, ze voelt zich nog niet goed. Elke keer opstaan, elke keer de straat uitlopen, elke keer douchen en die harde buik is er weer. Dit hebben we aangegeven bij de verloskundige, waar de weegschaal trouwens voor het eerst zei dat er meer dan een kilo aan is gekomen. We hadden weer dezelfde verloskundige als de eerste keer. Ik vind haar heel fijn en hoop sneaky dat zij bij de bevalling is. Mijn vrouw noemt haar onrustig, ik noem haar to the point.

Ook nu weer: weeën zijn ook een harde buik, dus we moeten rust blijven nemen. Die week vakantie was heel goed en er is verbetering te zien, maar als we hadden verwacht dat dat voldoende was geweest, dan helaas pindakaas. Die buik is hooggevoelig geworden en ons kindje kan nog steeds te vroeg geboren worden. Ik vroeg: “Ook als in vandaag?” Ze zei: “Als je als een dolle door was blijven denderen, dan had dat inderdaad gekund. Maar nu heb je duidelijke stappen genomen, dus dat gevaar is weg. Maar je moet er goed rekening mee blijven houden.” Zij raadde mijn vrouw aan ook deze week thuis te blijven. Dit kon in haar planning deze week alleen echt niet, maar ze heeft wel flink minder uren gedraaid dan moest. Lukt het niet, dan lukt het niet. Dat is waar we nu op moeten letten. Alleen, schuldgevoel is a bitch…

De natuur een handje helpen

Dinsdag hadden we weer ouderschapscursus. Deze avond ging over de natuur een handje helpen als de bevalling niet natuurlijk verloopt. Het ging daarmee over pijnstilling en een keizersnede. Alle soorten pijnstilling werden behandeld, met de voor- en nadelen.

In Den Haag zijn drie ziekenhuizen en overal gebruiken ze weer wat anders. De pijnstilling waar de voorkeur van mijn vrouw naar uitgaat, wordt niet in ons ziekenhuis gebruikt, kwamen we achter. Het is daar blijkbaar een keer mis mee gegaan en ze hebben niet de tijd om dit tijdens de bevalling constant in de gaten te houden. Mijn vrouw heeft zich deze week verdiept in andere pijnstilling, zodat ze beter voorbereid de bevalling in gaat.

Keizersnee

We weten nu ook dat er een “gezinsvriendelijke” keizersnee is (je kunt als gezin samenblijven daarna) en een spoedkeizersnee waarbij dat niet kan. Er zat een foto bij van een kind dat er net een seconde geleden uit is gehaald. Mjam!

Ik heb de laatste twee jaar zeven operaties gehad, en ik hoef tijdens die ingrepen echt niet mee te kijken. De laatste keer vroegen ze me na die kleine operatie zelfs of ik geen koffie met suiker of chocolademelk wilde en of ik niet even wilde blijven zitten. Ik begreep van die vragen dat ik waarschijnlijk lijkwit was en heb de hint toen maar opgepikt (mijn slappe beentjes brachten me ook niet veel verder).

Ik kan me daarom haast niet voorstellen dat ik ineens erg graag met mijn neus midden in de actie wil zitten tijdens de bevalling of keizersnee, ook al gaat het om mijn eigen kind. Noem me maar een schijterd, maar ik denk niet dat het moment ineens om mij moet gaan draaien omdat ik flauw ben gevallen o.i.d. Ik hoop vooral mijn vrouw te steunen. Ik kijk gewoon op dat moment wat ik wel en niet wil zien. Misschien ben ik supergelukkig en wil ik alles wél met mijn neus midden in de actie volgen. Ik ben in ieder geval niet zoals een aantal mannen van de cursus die geen stap verder willen verzetten van de schouder van hun vrouw…

In week 26 krijg ik vuurspuwende ogen op me gericht

Wist je dat je tijdens stille ademhalingsoefeningen ook ruzie kunt krijgen met je partner? Ogen spreken boekdelen!

Mijn vrouw had gemist dat we naar de volgende oefening waren gegaan en ging door met de eerste ademhalingsoefening. Daar kreeg ze het alleen benauwd van en dus stopte ze. Ik had, tussen al het gepuf en gezucht van de vier andere stellen, wel gehoord dat we het sneller moesten gaan doen en dat mijn vrouw in mijn handen moest knijpen om het tempo voor mij aan te geven. Dat was ook wel nodig, want door al dat gepuf en gezucht in de zaal kon ik die van haar heel moeilijk volgen en nadoen.

Zij kon niet zeggen dat ze niet meer wilde (maar oh, dat kan ze heel goed zeggen met haar houding en blik) en ik kon niet zeggen dat ik graag wilde oefenen. De tweede oefening was namelijk voor als de weeën sterker waren en ze dus meer hulp van mij kan gebruiken: best prettig als je weet wat je dan moet doen… Dus, irritatie en vuurspuwende ogen alom, maar daar konden we thuis alweer om lachen.

In week 26 vinden we dat speciale eerste pakje

We hebben babykleding. Véél kleding. Allemaal tweedehands. Maar voor die eerste foto wil je toch een speciaal pakje. Daar zijn we naar op zoek gegaan. We kunnen één conclusie trekken uit dit experiment. Zet ons in een afdeling babykleding en we rennen (lees: schuifelen) kirrend van rek naar rek. Zo veel schattige dingen!

Je eindigt met een stapeltje kleding. Dat stapeltje kan niet heel groot worden, want maat 50 is echt ieniemienie. En dan moet je nog de grote keuze maken: welke wordt het? Uiteindelijk hadden we er drie over. Nee, ook dit moet terug naar één pakje, we hebben er al zo veel. Omdat ik weet dat mijn vrouw fan is van groen, heb ik mijn favoriet opgegeven. Helemaal niet erg, want we hebben al vele verliefde blikken op dit pakje geworpen. Hopelijk kunnen we over drie maanden ons baby’tje hierin zien!

Week 25

Week 25: Spaanse zon en strand

In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje.

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

Zeezicht

We hadden via Secret Escapes een vijfsterrenhotel weten te regelen met vlucht vanuit Eindhoven en een huurauto de gehele week. Donderdagavond kwamen we aan en konden we op het vliegveld gelijk de huurauto ophalen. Het was een pittige, rode Kia Picanto. Ons maatje deze week. We hadden de TomTom meegenomen en zo waren we binnen 45 minuten bij het resort. Het zag er prachtig uit en overal rook het naar de Spa van de onderste verdieping.

We checkten in en vroegen of onze kamer uitzicht op zee had. De man achter de balie duikt in zijn systeem. Nee, maar voor €25 per nacht kunnen we dat wel krijgen. Oh nee, zo belangrijk is het niet. €15 dan? Nee, ook niet, het is prima zo. “Ok, ik mag jullie gratis in een kamer met zeezicht zetten.” Zo, hey! Dat is aardig.

Komen we aan in de kamer, hebben we een bubbelbad op ons balkon, een bubbelbad in de badkamer en een regendouche. En inderdaad, een prachtig uitzicht op zee. Hier gaan we ons wel vermaken de komende week!

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

Ontbijt

Vrijdag hebben we voor de eerste keer genoten van een giga-ontbijt.  Alles wat je wilde, kon je krijgen. Mevrouw achter de bakplaat, ik noemde haar liefkozend opperpot, riep mij al gauw bij haar: “Wat voor ei wil je?” Vanaf dat moment hadden we elke dag een ochtenddate: ik kreeg elke dag een special egg. Parmezaanse kaas, ham, oregano, stukjes tomaat: ze haalde alles uit de kast. Lekker hoor!

De laatste dag legde mijn vrouw maar uit dat zij niet mijn zus was, maar mijn vrouw. Ze riep vervolgens verrast dat wij zo op elkaar lijken (dat horen we altijd in het buitenland, we worden altijd nageroepen als zussen of zelfs tweelingzussen, oef) en dat ons kindje dan vast heel erg op ons gaat lijken.

Baby algemeen

Altea

Die eerste ochtend hebben we vooral heel veel geluierd en gebubbeld in het bad. ’s Middags gingen we met onze Kia naar het centrum van Altea (zo’n 3 km verderop). Daar hebben we tussen de witte huisjes gelopen en wat gegeten en gedronken. Leuk plaatsje hoor!

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

In week 25 bezoeken we Benidorm

Zaterdag zijn we naar Benidorm gegaan. Dat ligt 11 km verderop. Ik heb zo’n 30 keer Benidorm Bastard geroepen in de auto, dus mijn vrouw had er steeds minder zin in. Ik heb me daar verder wel goed gedragen, geloof ik.

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

In Benidorm was het zo’n 20 graden en echt heeeeeeerlijk zonnig. Bij een ijssalon heeft mijn vrouw een alcoholvrije cocktail uitgekozen en ik een ijskoffie. Mjam. Daar hebben we genoten van een driegangenmenu (zo’n dagmenu is vaak iets van een tientje) en een beetje rondgelopen. Mijn vrouw kon met haar tempo de bejaarden goed bijhouden. Tenzij ze samen op een tandemscootmobiel zaten…

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

Dénia

Zondag zijn we 40 km naar het noorden gereden voor Dénia, een leuke plaats met een haven en mooi centrum. We hebben op de pier een drankje gedronken in het zonnetje, achter een windscherm. Ik was aan het genieten van een grote groep Britse bikers. Die hadden een hoop lol samen en dat met hun prachtig accent.

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

Op een gegeven moment gingen ze met zijn allen samen op de foto. Het is nooit leuk om zo’n groepsfoto te hebben waarbij één persoon mist, omdat die de foto moest nemen. Dus toen heb ik aangeboden om die foto te nemen. Nou, daar kwamen de opmerkingen: “Thanks, Guns N’ Roses!” (had mijn GNR shirt aan) en “Ooh, she’s a professional!” (toen ik een andere hoek ging nemen). Haha. Dat krijg je dan. Heerlijk. Vijf minuten later hoorden we de motoren ronken. Weg waren ze.

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

’s Avonds nog even rondgereden in Calpe en daar bij een Italiaan gegeten.

In week 25 gaan we lekker naar Valencia

Maandag was het tijd om mijn vrouw erg gelukkig te maken en naar Valencia te rijden. Daar heeft ze gewoond en ze wilde al zo lang weer een keer terug. Check!

We hadden elektrische fietsen gehuurd om de dag zo draaglijk mogelijk te maken voor haar. We zijn eerst naar de havens en het strand gefietst. Mijn vrouw had geregeld dat we échte paella te eten kregen daar. Smullen! Daarna via de rivier richting centrum gefietst.

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

In de buurt van het fietseninleverpunt heeft mijn vrouw gewoond, dus ze heeft me haar appartement laten zien. Ik zal maar niet zeggen dat we eerst twee keer voorbij de juiste straat waren gelopen…

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

Zomers genieten

Dinsdag en woensdag hebben we lekker helemaal niks gedaan. Het was heerlijk weer en we hebben aan het zwembad gelegen. We hadden ergens een Hello! magazine gevonden, dus ik kon wat lezen (had mijn boek op dag 2 uit) en mijn vrouw had alle tijd om in haar Spaanse boek te lezen. Die heeft ook de hele week haar Spaans kunnen ophalen met Spaans praten en Spaanse tv kijken.

Alicante

Donderdag was onze laatste dag. We zouden om half 9 ’s avonds terugvliegen vanuit Alicante, dus we hebben deze middag besteed in deze mooie stad. Daar kunnen we best nog eens een paar dagen besteden. Wat een leuke plek! Ze besteden heel veel aandacht aan openbare kunst, dus overal zie je wel iets moois. Als mijn vrouw weer wat mobieler is en de kleine er klaar voor is, gaan we hier zeker een lang weekend naar terug.

'Week 25: Spaanse zon en strand' In week 25 zijn we heerlijk tot rust gekomen op vakantie in Altea, Spanje. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-25/

In week 25 vinden we rust

Deze week ging dus erg goed. We konden allebei wel wat rust gebruiken en daar hebben we deze week zeker goed op gelet. We liepen van terrasje naar terrasje en van bankje naar bankje. En ach, als ik dan energie over had ’s avonds, ging ik naar de gym in het hotel. Niets is lekkerder dan een bubbelbad buiten na het sporten!

Het enige minpuntje was die overgang van 20 graden naar -2. Brr!

Volg me op YouTube!

Week 24

Week 24: ouderschapscursus en posters

In week 24 hebben we er een luieremmer bij, gaan we weer naar de ouderschapscursus, kunnen we zelf posters printen en gaan we op vakantie.

'Week 24: ouderschapscursus en posters' In week 24 hebben we er een luieremmer bij, gaan we weer naar de ouderschapscursus, kunnen we zelf posters printen en gaan we op vakantie. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-24/

In week 24 kopen we een luieremmer

Mijn vrouw heeft weer een leuke Marktplaatsscore. Maandag heeft ze een luieremmer opgehaald bij iemand. Volgens mij is hij ook van Bébé-Jou. Het is een witte met Tijgetje erop. Cute! Voor een poepbak…

Ouderschapscursus

Dinsdag hebben we weer de cursus voor aanstaande ouders gehad. We hebben deze keer het tweede en derde deel van de bevalling behandeld. We weten nu de hele weg die de baby aflegt, wat mijn vrouw daar van merkt, hoe de nageboorte gaat en welke snelle testen ze doen direct na de geboorte.

Aan het eind deden we nog wat ontspannings-en massageoefeningen om de weeën op te vangen. Ik had alleen last van migraine, dus ik kon niet alles mee doen. Het was wel lekker dat alles donker werd gemaakt 🙂

Volgende week komen twee kraamverzorgsters. Die gaan we missen. Dat vinden we wel jammer. Ik ben benieuwd wat je daar van kunt verwachten en ze komen pas een maand voor de uitgerekende datum langs voor een gesprek.

Baby algemeen

In week 24 vinden we gratis posters voor de babykamer

Door een oud-collega werd ik gewezen op een online lijst met verwijzingen naar gratis posters voor op de babykamer. Superleuk. Ze zijn A4 formaat, dus je kunt ze downloaden en printen. Ik heb dat met de printer op hoge kwaliteit gedaan. We hebben ook een lamineermachine, dus daar ga ik ze nog door halen, denk ik. Dan hebben we geen lijsten nodig (eigenlijk gaten in de muur) en kunnen we vaak wisselen. Zo ziet de babykamer er vanzelf leuk uit.

Vakantie

Zo, en dan gaan we nu lekker een week over vakantie!` We hebben deze in december geboekt via Secret Escapes. Die zag ik voorbij komen op Facebook en ik heb me aangemeld voor hun emaillijst. Ik was benieuwd of ik iets leuks voorbij zag komen en ja hoor. In februari 8 dagen naar Altea in Spanje. Een vijfsterrenhotel inclusief vlucht, ontbijt en huurauto kost het iets van 480 pp.

Ik had eerst gecontroleerd tot wanneer je nog mag vliegen (als ik het me goed herinner is dat 28 weken) en toen geboekt. Ik ben benieuwd! We zijn er allebei wel aan rust toe. Dit hotel heeft ook een enorm grote spa, zeggen ze. Daar ga ik me een dagje in verschuilen, denk ik. Ik beloof je, ik zal mijn best doen om niet weer door iemand op een saunakachel geduwd te worden. De bewuste plek is nog steeds rood (ik schat zo 5 bij 6 cm), maar met goede bodylotion moet dat wel weer een keer gaan wegtrekken.

We vertrekken uit Den Haag in een lichte sneeuwbui en vliegen zo naar een gemiddeld graadje of 16. Dus, nu een keer een blog op donderdag en dan horen jullie over een week hoe veel we hebben genoten. Aan inbrekers: ons huis is deze week gewoon bewoond door familie, muahaha.

Week 23

Week 23: Valentijnsdag en een afwijzing

Week 23 was een bewogen week. Ik werd door de overheid afgewezen om moeder te zijn van mijn eigen kind en we hebben flinke sprongen gemaakt met de babyuitzetlijst. Tijd om te genieten van Valentijnsdag!

'Week 23: Valentijnsdag en een afwijzing' In week 23 werd ik afgewezen om moeder te zijn van mijn eigen kind, maakten we flinke sprongen met de babyuitzetlijst en genoten we van Valentijnsdag! Lees het snel op http://meemoeder.com/week-23/

In week 23 ervaar ik woede en teleurstelling

Maandag ontvingen we eindelijk een reactie van Stichting donorgegevens kunstmatige bevruchting over mijn aanvraag om als meemoeder erkend te worden als juridische ouder. Voor de duidelijkheid, onze situatie is getrouwd en onbekende donor. Vroeger moest dat via adoptie, nu is deze aanvraag ‘slechts een formaliteit’. Dit was het antwoord:

“Na het opvragen van uw gegevens bij de behandelende kliniek, is gebleken dat niet u, maar uw partner in verwachting is. Graag ontvangen wij een aanvraag van uw partner.”

Ja hoor! Ondanks dat we getrouwd zijn, de donor onbekend is, mijn naam naast die van mijn vrouw op het pakketje met donorzaad stond en dit alleen gebruikt mocht worden als wij beiden ons akkoord voor inseminatie gaven, mag ik niet zelf een aanvraag doen om ‘deze formaliteit’ te regelen. Ik word gewoon opzij gezet!

Baby algemeen

Ik ontvang een afwijzing in week 23

De volgende zin in de mail vertelde me: “U zult nog een schriftelijke afwijzingsbrief ontvangen”. Afgewezen worden om de moeder te zijn van mijn eigen kind, dat is mooi! Wat is er mis met de zin: “Onze bevindingen worden nog bevestigd in een brief”? Nee, geef nog een mooie trap na door het woord afwijzing te gebruiken.

Ik gaf mezelf direct de schuld. Ik had het natuurlijk kunnen weten en deze gênante situatie kunnen voorkomen. Maar nee, toen ik de tekst van de Rijksoverheid nog eens las, kwam ik tot de conclusie dat ik het echt niet had kunnen zien aankomen. Onderstaande is namelijk letterlijk de tekst die op de pagina van de Rijksoverheid staat. Ik word aangesproken, niet mijn vrouw. Nergens in het aanvraagformulier dat volgt als je op de link klikt, wordt het duidelijk gemaakt dat het de bedoeling is dat mijn vrouw deze aanvraag uitvoert.

'Week 23: Valentijnsdag en een afwijzing' In week 23 werd ik afgewezen om moeder te zijn van mijn eigen kind, maakten we flinke sprongen met de babyuitzetlijst en genoten we van Valentijnsdag! Lees het snel op http://meemoeder.com/week-23/

Zo’n e-mail ervaar je dan ook als een klap in het gezicht. Echt niet leuk! Ik vroeg aan de medewerker waar in de tekst dan staat dat de zwangere vrouw het moet aanvragen, met kopie van de tekst erbij. Het antwoord was: “Ik begrijp de ontstane verwarring door de tekst. Echter is het zo dat op de verklaring juridisch ouderschap, de gegevens van de vrouw waaruit het kind geboren zal worden, vermeld staan. Tevens worden de gegevens van de vrouw die behandeld is, doorgegeven aan ons (Stichting donorgegevens kunstmatige bevruchting). Er kan helaas niks gewijzigd worden aan deze aanvraagprocedure.”

Alleen “de moeder”

Ik had ondertussen een melding gemaakt bij Informatie Rijksoverheid van de tekst op hun website. Deze melding is doorgestuurd naar het Ministerie van Veiligheid en Justitie. Daar kreeg ik snel antwoord van. Ter verduidelijking hadden ze een aantal dingen dikgedrukt gemaakt, dat heb ik in onderstaande tekst ook gedaan.

“Het is vervelend voor u dat dit zo gelopen is. Dit staat niet op rijksoverheid.nl maar is wel te vinden op de website van donorggegevens.nl/wetswijziging.

Verklaring aanvragen

De moeder kan een verzoek voor deze verklaring via ‘Aanvragen via DigiD’. U ontvangt vervolgens de verklaring van de Stichting DKB om juridisch ouderschap te regelen.

 Hoe kan een verklaring aangevraagd worden?

De vrouw die het kind draagt kan een verklaring aanvragen via www.donorgegevens.nl, ‘Vraag donorgegevens aan via DigiD’. Tevens moet de moeder die het kind draagt, een kopie van haar legitimatiebewijs toesturen. De verklaring van de Stichting DKB om juridisch ouderschap te regelen wordt zo snel mogelijk na de aanvraag per post opgestuurd. De procedure voor het aangeven van een kind gebeurt, net als bij heterostellen, bij de gemeente. Houd er rekening mee dat de verklaring tijdig aangevraagd wordt!”

Bezwaren

  1. Maak ‘de moeder’ even lekker dikgedrukt, waardoor je aangeeft dat ik dat echt niet ben in jouw (overheids)ogen. Bedankt! Alweer opzij gezet. Heerlijk voelt dat, kan ik je vertellen.
  2. Als dit de informatie is die gegeven moet worden voor de aanvraag, waarom geven jullie dan niet precies dezelfde informatie op de website van de Rijksoverheid? Ik neem aan dat de website van de Rijksoverheid leidend en correct moet zijn. Ook is deze website de eerste website die in de zoekresultaten naar boven komt. Dat betekent dat bijna elke andere meemoeder deze informatie zal zien in haar aanvraagprocedure. Beide partijen die ik heb op de hoogte heb gebracht van het ontstane probleem laten geen enkele intentie zien om de dienstverlening richting de meemoeder te verbeteren door de tekst aan te passen.

Ik hoop daarom dat mijn blog van deze week andere meemoeders informeert en dat andere meemoeders niet dezelfde fout maken als ik. Deze afwijzing voelt namelijk niet bijzonder prettig. Ik heb daarom deze blog geschreven om aanstaande meemoeders hiervoor te waarschuwen.

In week 23 hebben we de tweede cursusavond

Dinsdagavond gingen mijn vrouw en ik voor de tweede keer naar de cursus voor aanstaande ouders. Deze avond werd wel gelukkig de hele avond gesproken over de partner in plaats van de vader, dus ik voelde me meer op mijn gemak in de groep. Het onderwerp van vanavond was het eerste deel van de drie delen van de bevalling: het ontstaan van de weeën. We kregen uitgelegd wat er dan allemaal in het lichaam gebeurt, wat mijn vrouw daarvan zal voelen en hoe je ademhaling kunt gebruiken om door deze eerste weeën heen te komen. Ik vond het echt heel interessant om te zien wat er dan in het lichaam gebeurt! Die ademhalingsoefening samen was ook wel grappig.

Cadeautje uit Amerika

Van een vriendin van ons uit Amerika kregen we een pakketje opgestuurd. Dat is altijd leuk! Snel open maken natuurlijk. Heel grappig: ze komt uit Oregon, dus ze vertelde dat ze een Oregon Hippie van onze baby wilde maken. We hebben een tie-dye romper gekregen, haha. Erg lelijk, maar die gaan we ons kind wel een keertje aantrekken. Hilarisch toch?

'Week 23: Valentijnsdag en een afwijzing' In week 23 werd ik afgewezen om moeder te zijn van mijn eigen kind, maakten we flinke sprongen met de babyuitzetlijst en genoten we van Valentijnsdag! Lees het snel op http://meemoeder.com/week-23/

Cadeautje van collega’s

Een collega van mijn vrouw was nog eens door haar spullen gegaan en had allemaal dekentjes verzameld voor ons. Superlief! Dat gaat vast goed passen in ons bedje. Een andere collega van mijn vrouw had een vergissing gemaakt bij het autostoeltje. Zij dacht dat ze een nieuwe nodig had, maar na de aankoop bleek dat de oude ook nog voor grotere kinderen was. Die oude autostoel van Lief! mochten we voor drie tientjes overnemen, ook erg fijn. Na het autostoeltje dat we al hebben, kunnen we dus direct door naar deze. We zijn dus voorlopig helemaal voorzien.

In week 23 kopen we een matras

Mijn vrouw begon weer onrustig te worden: we hadden al een tijd niks geregeld van de babyuitzetlijst en we moesten nog zoveel! Vooral het matras was in haar ogen een dingetje.

Zaterdag zijn we dus voor de tweede keer naar de Baby-Dump in Roelofarendsveen gereden. Als eerste zijn we op zoek gegaan naar een matras. We wilden een matras dat niet te zacht is, ventileert en waarvan de tijk afritsbaar en wasbaar is. We kwamen uiteindelijk uit op een matras van koudschuim dat aan onze eisen voldeed en dat precies het bedrag was dat we voor ogen hadden.

Babyuitzetlijst

We hebben al dekentjes, lakens en een matrasbeschermer gekregen voor in het ledikant, maar moltons en hoeslakens hadden we nog niet. Die hebben we dus ook allemaal bij elkaar gezocht. We volgen de babyuitzetlijst van 24baby.nl en we hebben nu ook 18 hydrofiele luiers, 6 monddoekjes, 6 hydrofiele washandjes, 2 badcapes en 2 digitale thermometers. Zo komen we al een heel eind!

Een paar dingen die niet gelijk nodig zijn, bewaren we voor op ons cadeauverlanglijstje. Cadeautips zijn altijd handig, toch? En we zagen ook twee dingen die we toch nog gaan zoeken: de flessenwarmer en de magnetronsterilisator. Ben benieuwd wat er uit die zoektocht komt!

Badthermometer

We hebben een thermobadje van Bébé-Jou, maar we willen de badthermometer vervangen. Bébé-Jou heeft service-onderdelen, dus dat hoeft geen probleem te zijn. Maar ze hebben zelf geen webshop, waar je deze service-onderdelen kunt bestellen. Je moet naar een verkooppunt.

In Den Haag zijn dat de twee Prénatals. Beiden hebben deze service-onderdelen niet op voorraad. Ik heb ze allebei gebeld hierover. De city store wilde ze niet bestellen, omdat ze dan snel aan hun bestellimiet zitten, en de megastore wil ze wel bestellen, maar dan kost het €25 om te bestellen naast de kosten van de thermometer. Het badje zelf kost €35…

Ik heb Bébé-Jou gemaild voor een betere oplossing. Ze waren zelf van die kosten geschrokken, vooral omdat de adviesprijs €10,95 is en ik kreeg een spreadsheet met alle verkooppunten. Daar staat de Baby-Dump in Roelofarendsveen ook bij.

Service

Ik vroeg zaterdag tijdens het afrekenen dus naar dit service-onderdeel, maar nee, ook hier hebben ze het niet op voorraad en moeten ze het dan eerst bestellen, waardoor het jou €19,95 kost, want ja, “het is toch een stukje service”. We verschillen van mening over het woord service. Mij lijkt het namelijk pas een service om service-onderdelen op voorraad te hebben, zodat je daar als klant gelijk over kunt beschikken. En de prijs na die bestelservice kost je het dubbele van wat Bébé-Jou zelf als adviesprijs aangeeft. Misschien is er een verschil tussen service en Service?

Waar het eigenlijk op neerkomt, is dat als je service-onderdelen nodig hebt van Bébé-Jou, dat je hard op zoek moet naar die service en dat als je een verkooppunt vindt die bereid is om je die geweldige service aan te bieden, je dat dan maar rijkelijk moet belonen met gouden munten.

*update 15-2-2016 16:20: Baby-Dump heeft via Twitter contact met me opgenomen en het probleem opgelost. Ze hebben de prijs gecontroleerd en het bleek inderdaad €10,95 te zijn. Ze hebben me de keuze voorgelegd of ik deze op wil komen halen in de winkel of dat ze het thuis bij me moeten bezorgen (tegen vergoeding). We hebben voor het laatste gekozen. Bedankt, Baby-Dump!

In week 23 vieren we Valentijnsdag

Het is weer Valentijnsdag. Ik vind dat een heerlijke dag! Begin maar met kokhalzen…

We hebben samen van een enorm lekker ontbijtje genoten. Deze heeft mijn vrouw voor mij gemaakt, inclusief afgebakken broodjes en versgeperste jus. Wat een verwennerij. Vanmiddag gaan we naar de film: How to be single. We vinden allebei Rebel Wilson zo’n heerlijk mens. Het is trouwens onze tweede valentijnsdate op een rij met Dakota Johnson. Vorig jaar zaten we bij 50 Shades (dat leek me humoristisch, met 200 andere stellen op valentijnsdate) en dit jaar dus How to be single.

'Week 23: Valentijnsdag en een afwijzing' In week 23 werd ik afgewezen om moeder te zijn van mijn eigen kind, maakten we flinke sprongen met de babyuitzetlijst en genoten we van Valentijnsdag! Lees het snel op http://meemoeder.com/week-23/

Kaartje van mijn vrouw

Maar eerst gaan we nog genieten van de cake die ik zojuist heb staan bakken voor ons. Geniet van je dag en vergeet niet om je aan te melden voor de e-mail alert rechts op deze pagina.

Week 22

Week 22: Kwalen en cursussen

In week 22  gaat de zwangerschap even wat minder,  kopen we babyposters, beginnen we aan een cursus voor aanstaande ouders en lopen we tegen wat stereotypen aan.

'Week 22: Kwalen en cursussen' In week 22 gaat de zwangerschap even wat minder, kopen we babyposters, beginnen we aan een cursus voor aanstaande ouders en lopen we tegen wat stereotypen aan. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-22/

In week 22 gaat het even wat minder

Deze week is behoorlijk heftig geweest. Maandag zijn we naar de verloskundigenpraktijk gegaan. Met de baby is alles goed. Het hartje klopte weer lekker. Maar met mijn vrouw gaat het allemaal wat minder. De zwangerschap valt haar zwaar. De verloskundige heeft mijn vrouw duidelijk gemaakt dat ze het rustiger aan moet doen, omdat de baby anders te vroeg geboren kan worden. Ze moet dus ruimte voor ontspanning inbouwen in haar agenda. Toen ik het zei, kwam het niet echt aan. Nu wel. Deze week heeft ze daar flink aan gewerkt.

In week 22 weet de verloskundige niet wie van ons twee zwanger is…

Stel, je loopt als meemoeder als eerste de kamer van de verloskundige in. Je schudt haar hand en je vrouw komt ook binnen. Jullie gaan zitten. Wat zijn dan diverse scenario’s om het gesprek te beginnen?

Dit is er een van: de verloskundige richt haar blik op jou en ze vraagt hoe het met je gaat. Je wilt zeggen dat het prima gaat, totdat je de vraag beter begrijpt. Je kijkt je vrouw aan. Naar haar buik. Het begint je te dagen dat de verloskundige denkt dat jij zwanger bent. Awkward….

Mijn look is niet beperkt tot negen maanden, dus ik zei maar dat ik er altijd zo uitzie en dat mijn vrouw zwanger is. Als er op dat moment een speld was gevallen, hadden we hem waarschijnlijk gehoord.

Baby algemeen

Nijntje en Winnie de Poeh

Om het over wat leukers te hebben: we hebben voor in de babykamer vrolijke posters van Nijntje en Winnie de Poeh besteld. Onze babykamer bestaat nu voornamelijk uit de kleuren beuken en wit. We wilden wat meer kleur toevoegen, maar als je op babyposters zoekt, dan krijg je alleen maar pasteltinten. Saai hoor.

De uitleg hiervan is dat rust aan de ogen fijn is. Alleen is onze babykamer nu een oase van rust. Als in: alleen maar rust.  Zo’n baby kan in het begin niets zien en daarna kan het wat vlakken onderscheiden. Pasteltinten kan zo’n kindje dan toch nog niet zien? Dan maar een klein kleurvlakje op de muur. Ze zijn ongeveer 30 bij 40 cm, dus je hebt niet gelijk een overkill aan kleur. Hieronder zie je drie van de vier posters.

'Week 22: Kwalen en cursussen' In week 22 gaat de zwangerschap even wat minder, kopen we babyposters, beginnen we aan een cursus voor aanstaande ouders en lopen we tegen wat stereotypen aan. Lees het snel op http://meemoeder.com/week-22/

In week 22 beginnen we aan een cursus voor aanstaande ouders

Deze week begonnen we ook aan de cursus voor aanstaande ouders waar we ons voor hadden ingeschreven. Er zijn nog vijf andere stellen. Het zijn in totaal acht bijeenkomsten: zeven voor de bevalling en één erna. Het is op dinsdagavond van half acht tot half tien.

Deze eerste bijeenkomst bestond uit het leren kennen van de andere stellen en het achterhalen van hoe ver iedereen is. Wat is de uitgerekende datum? Waar wil je bevallen? Heb je kinderopvang geregeld of is dat niet nodig? Heb je last van zwangerschapskwaaltjes? Dat soort dingen.

Het eerste stel bevalt als het goed is eind maart en wij als laatste begin juni. Daar zit dus een verschil van 2,5 maand in. De meeste stellen willen in het ziekenhuis bevallen. Onze begeleiders vonden dat echt een specifieke ontwikkeling van de afgelopen 2-3 jaar. Ze hebben hun cursus daardoor ook aangepast, zeiden ze.

Zwangerschapskwalen

Mijn schat, de topper, was degene met de meeste zwangerschapskwalen. Ze had zo’n beetje alles wat de begeleidsters opnoemden. En verder zei bijna iedereen dat ze vrij weinig merkten. Oh ja, eentje merkte in haar 25e week dat ze wat last had van haar onderrug na de 8 km heen en 8 km terug fietsen naar haar werk. Als blikken konden doden…

De diëtiste gaf wat tips mee voor het eten. We deden daar al heel wat van, maar ondanks alles blijft dat brandend maagzuur maar terugkomen. Het is mijn vrouw deze week eindelijk gelukt om het rustiger te krijgen. Ze heeft alle koolzuur verbannen in plaats van alleen geminderd.

Me Tarzan, you Jane!

Wat ik alleen erg jammer vond, was dat alles zo stereotiep verteld werd. Een van de begeleidsters had het de hele tijd over de vaders. Ook al heb je niet zo vaak te maken met lesbische stellen, ik zit daar wel. Je ziet mij wel. Je spreekt mij wel aan. Heb het dan niet alleen over de vaders van de groep. De andere begeleidster hield daar gelukkig wel wat meer rekening mee en had het over de partner.

We moesten ook vertellen of we borstvoeding of flesvoeding willen gaan geven. Wij willen flesvoeding gaan geven. “Oh ja”, riep die ene, “dan kunnen jullie het natuurlijk lekker samen doen!” Ik riep: “Ja, dat klopt!” Toen drong het pas tot me door. Ze had het niet over het feit dat we het fijn vinden dat we het voeden kunnen afwisselen, zodat we allebei wat meer kans hebben op een redelijke nacht. Nee, ze had het over het ‘feit’ dat ik natuurlijk ook zo’n enorm woeste drang van binnen voel om mijn kind te voeden en te verzorgen en dat ik mijn innerlijke moeder koest heb moeten houden om mijn vrouw de gunst te geven deze zwangerschap te volbrengen in plaats van ik. En in mijn enthousiasme heb ik dit stereotype bevestigd. Ik kan mezelf nog steeds voor het hoofd slaan…

Papa

We kregen ook de hand-outs voor de komende weken. Twee daarvan gaan over de vader. Ze heten: ‘Papa regelt’ en ‘Voor de aanstaande vader’. Papa regelt de verzekering en papa klust in de babykamer. Zal ik deze taken dan maar op me nemen? Tel daarbij teksten als ‘je vrouw is de weg kwijt door de hormonen en je moet alleen maar begripvol ja knikken, ook al heeft ze net de tv met een bijl in elkaar geslagen’ en ‘ze gaat door haar nesteldrang alles poetsen, dus ruim op wat niet gevonden mag worden’ en je kunt mij van de vloer vegen. Van het janken!

Ontspannen weekend

Naar aanleiding van het gesprek met de verloskundige, hebben we dit weekend echt even tijd voor onszelf genomen. We hebben een afspraak in Zutphen geannuleerd en zijn in onze eigen omgeving gebleven. Zaterdag hebben we Delft bezocht. Ik vind het fijn om uitjes te krijgen voor mijn verjaardag. Als we dan een dagje op pad gaan, is het leuk om ergens als cadeautje te kunnen lunchen of borrelen. Deze dag hebben we dus van een mooie lunch kunnen genieten aan de markt.

Er bleek ook een carnavalsoptocht aan te komen. Ik ben geboren en getogen in Noord-Brabant, dus ik had wel zin om dit te zien. Met een kopje thee en uitzicht op de tocht, zaten we te wachten. Na een uurtje kwam de Grote carnavalsoptocht er eindelijk aan. Sorry Kabbelgat, maar dit is geen carnavalsoptocht. Jullie hebben een stuk of 15 wagens geregeld, wat vlaggetjes opgehangen en een muziekje opgezet. Ik raad jullie carnavalsvereniging een meeloopstage onder de rivieren aan!

Helaas, helaas, mijn vrouw kreeg toch weer een harde buik, dus we zijn snel daarna naar huis gegaan. Thuis heb ik lekker gekookt en zijn we naar de bios gegaan. Zondagochtend hebben we ook nog een biosje gepakt. Zo hebben we het toch nog voor elkaar gekregen om deze week ontspannen en gezellig af te sluiten.

Oudere berichten

© 2019 Meemoeder.com

webdesign door www.lindavanzomeren.nl