Categorie: 1-2 jaar (pagina 1 van 8)

Ziekjes met het mooie weer

Ziekjes met het mooie weer

Sebastiaan is deze week ziekjes. Hij heeft koorts en bloedt in zijn mond. Hij is wel fan van zijn nieuwe, rode schoenen, dus daar rent hij flink mee in de rondte.

‘Ziekjes met het mooie weer’ Sebastiaan heeft deze week koorts en bloedt in zijn mond, maar gelukkig is hij fan van zijn nieuwe, rode schoenen. http://bit.ly/Ziekjes

Ziekjes met koorts

Vorige week was ik met Sebastiaan bij de huisarts geweest, omdat hij zich niet lekker voelde. Het was een infectie die vanzelf over zou gaan. Nou, mijn vrouw beleefde weinig plezier op haar mamadag, want hij huilde alleen maar. Hij had koorts en kreeg vlekjes op zijn lijf. Ze was bang voor waterpokken, dus belde ze dinsdag de huisarts. De assistent wilde het even aankijken en plande een afspraak in voor donderdag.

Ziekjes zonder koorts

Dinsdag was de koorts gelukkig weg en was Sebastiaan vrolijk, dus we brachten hem gewoon naar het kinderdagverblijf. Daar had hij een prima dag, maar ’s avonds zagen we blaasjes in zijn mond. Hij had last met eten en moest bij sommige happen hard huilen. Bij het tandenpoetsen bloedde zijn mond flink en deed het hem duidelijk pijn. Maar ja, volgens de huisarts was het niet ernstig, dus we besloten het aan te kijken.

Woensdag was hij blij bij het kinderdagverblijf, maar ’s avonds was het weer pijnlijk voor hem om te eten. Ik was blij dat ik donderdag even naar de huisarts kon met hem. Alleen leek hij donderdag ineens helemaal oké te zijn. Dat was fijn natuurlijk, maar nu kwamen we weer met een vaag verhaal bij dezelfde vervangende huisarts als vorige week.

De blaasjes hoorden bij de infectie. De vlekjes deden ergens op lijken, maar toch niet helemaal, dus waarschijnlijk zouden die vanzelf verdwijnen. Zijn rode billen kwamen van een schimmelinfectie, dus daar kregen we een zalfje voor. Binnen vijf minuten stonden we weer buiten.

Een zonnige mamadag

Met dit weer was het natuurlijk heerlijk dat we maar zo kort bij de huisarts hoefden te zijn. Ik bracht Sebastiaan naar een speeltuin in de buurt. Hij voelde zich blijkbaar toch nog niet optimaal, want hij bleef maar aan me plakken.

Dat plakken was vrij letterlijk, want de zon brandde goed met die 27 graden. Ik duwde hem een beetje weg met “hey, daar is je vrachtwagen!” maar nee, dat leidde alleen maar tot een huilende Sebastiaan die alsnog tegen me aangeplakt zat.

Ik besloot dus maar wat praktische zaken met hem te gaan doen en met het koken te beginnen, zodat hij daarna in bad kon.

Baby & peuterkleding algemeen

Nieuwe schoenen

Vorige week gingen we kijken naar de schoenenwinkel om de volgende maat schoenen te halen voor Sebastiaan. De Runflex schoenen van Shoesme in de juiste maat waren alleen niet voorradig. Deze week konden we daarom twee dozen met de post verwelkomen.

Sebastiaan heeft nu knalrode zomerschoenen en een paar sandalen. Die laatste zijn nog iets te groot, maar op de rode loopt hij goed rond. Hij wil nu niet meer op zijn sloffen lopen; hij móét die rode aan!

Dit weekend zitten we in Groningen, dus heb ik de blog vooraf ingepland. Je leest volgende week hoe ons weekend was!

Sebastiaan is blij dat zijn mama terug is uit Las Vegas

Sebastiaan is blij dat zijn mama terug is uit Las Vegas

Sebastiaan heeft deze week zijn mama moeten missen, omdat deze in Las Vegas zat voor ClexaCon. Gelukkig haalde ik hem dinsdag weer op bij het kinderdagverblijf, waar hij erg blij op me af rende, maar het me toch ook een beetje kwalijk nam dat ik weg was geweest. Dat heb ik deze week weer goed gemaakt.

‘Sebastiaan is blij dat zijn mama terug is uit Las Vegas’ Sebastiaan heeft deze week zijn mama moeten missen, omdat deze in Las Vegas zat voor ClexaCon. Gelukkig haalde ik hem dinsdag weer op bij het kinderdagverblijf, waar hij erg blij op me af rende, maar het me toch ook een beetje kwalijk nam dat ik weg was geweest. Dat heb ik deze week weer goed gemaakt. Lees je mee? http://bit.ly/MamaLasVegas

Na ClexaCon

Ik zat in Las Vegas van 4 tot en met 10 april. ClexaCon was echt een heel bijzondere ervaring. De eerste blog erover kun je al lezen. En hieronder heb je de eerste vlog.

Ik kwam dinsdag rond 16:00 weer thuis. Rond 17:15 had ik mijn koffer uitgepakt en kon ik Sebastiaan gaan ophalen van het kinderdagverblijf. Mijn vrouw vertrok rond die tijd van haar werk, zodat we ongeveer tegelijkertijd thuis zouden zijn. Ik was heel benieuwd hoe Sebastiaan zou reageren.

Toen ik door de deur kwam, was hij gelijk heel blij. Hij stond op, rende op me af, knuffelde me en liet me zijn speelgoed zien. Toch keek hij een beetje weg. Hij wist niet helemaal hoe hij moest reageren. Tijdens het avondeten negeerde hij me zelfs en deed hij alles met mijn vrouw. Ach, ik liet hem maar een beetje gaan (tussendoor gaf ik sneaky toch wat knuffels).

Tijdens het naar bed brengen, ontdooide hij gelukkig en konden we lekker lachen. Fieuw, hij was niet meer boos! Misschien komt het omdat ik een mooi cadeautje voor hem had meegenomen? Hier heb ik nog geen foto van, dus je hebt nog van me tegoed wat het is 😉

 

Mamadag

Donderdagochtend belde ik de dokter. Toen ik in Las Vegas zat, had Sebastiaan last van zijn keel en maakte hij een piepend geluid bij het ademhalen. Bij het ontbijt die ochtend moest hij ook ontzettend hoesten en stikte hij bijna in zijn brood. Die middag konden we bij de huisarts terecht, maar het was niets meer dan een infectie die vanzelf zou overgaan. Fijn! Hij moet ook nog één kies, waardoor het ook kon zijn dat hij zich niet lekker voelde (zijn billen lagen ook helemaal open).

Rond half twee liepen we naar mama’s werk om samen een kopje koffie te drinken. Daarna wandelden we naar de schoenenwinkel om te kijken of zijn schoenen nog goed waren. Dat was niet het geval. Hij heeft geen millimeter ruimte meer. Oeps. Tijd voor grotere schoenen! We vroegen het ons al af, maar het is gewoon zo moeilijk te merken aan zo’n kleintje of schoenen goed zitten.

Schoenenjacht

Zaterdag gingen we dus op zoek naar nieuwe schoenen. We hebben wat advies ingewonnen en het blijkt dat hij tussen maat 22 en 23 in zit. Het is nu dus niet heel handig om veel te investeren in maat 22. Het is waarschijnlijk handiger om direct met 23 te beginnen.

Hij had eerst Shoesme First Step, maar nu mag hij Shoesme Runflex. Het verschil zit hem in de flexibiliteit van de zolen. Als je kind net leert lopen, is een flexibelere zool handig. De Flexrunner is nog net iets flexibeler dan een gewone schoen. Eigenlijk heeft hij deze zool ook niet meer nodig, want hij liet in de winkel zien hoe goed hij op harde zolen kan lopen, maar het zal vast net ietsjes lekkerder voor hem zijn. Ze hadden alleen maat 23 niet meer in de winkel, dus we moeten ze online bestellen.

Buitenspeelgoed Deals

Strand

Vandaag is het natuurlijk ontzettend lekker weer! We smeerden dus wat boterhammen en stapten op de fiets. Bij Scheveningen peuzelden we de boterhammen op een bankje op en even later gingen we bij een strandtent zitten voor een kopje koffie. Daar hadden ze allerlei speeltoestellen bij het terras, dus Sebastiaan kon lekker door het zand banjeren (hij vindt zand dit jaar blijkbaar iets minder vies dan vorig jaar!) en met dingen spelen. Kind blij, mama’s blij!

Als je je abonneert op mijn nieuwsbrief, dan lees je woensdag gelijk als eerste hoe de eerste dag van ClexaCon was en welke actrices ik allemaal heb gesproken! Aanmelden kan hieronder in de footer van de website of juist helemaal bovenin aan de rechterkant.

Dikke bult, kort haar en Pasen

Dikke bult, kort haar en Pasen

Sebastiaan vond het nodig om mijn verjaardag te vieren door voorover van een bankje te vallen en een dikke bult op zijn voorhoofd tevoorschijn te toveren. Op dinsdag vond hij het nodig om het de kapper van het kinderdagverblijf zo moeilijk te maken dat hij ongeknipt thuiskwam. Toch hebben we het voor elkaar gekregen dat hij weer een kort kapsel heeft voor het lange Paasweekend. Oh ja, en ik sta in de Gaykrant en heb een gastblog bij Columns by Kari!

‘Dikke bult, kort haar en Pasen’ Sebastiaan vond het nodig om mijn verjaardag te vieren door een dikke bult op zijn voorhoofd tevoorschijn te toveren. Ook maakte hij het de kapper zo moeilijk dat hij ongeknipt thuiskwam. Toch hebben we het voor elkaar gekregen dat hij weer een kort kapsel heeft. Oh ja, en ik sta in de Gaykrant! Lees het hier: http://bit.ly/DikkeBult

Museon

Afgelopen zondag vierden we mijn verjaardag. Mijn schoonzus en zwager kwamen met de kinderen langs. Het leek me een leuk idee voor die jongens om naar het Museon te gaan. Ik was er nog nooit geweest en vroeg me af of het leuk zou zijn voor Sebastiaan, maar omdat ik hoorde dat het zo leuk was voor kinderen, wist ik zeker dat mijn neefjes het leuk zouden vinden. En Sebastiaan, ach, die vermaakt zich overal prima.

Tip: Als je je verjaardagsbezoek wilt spreken, ga dan niet naar het Museon. Wil je je verjaardagsbezoek niet spreken, dan is het Museon een goed uitje 😉 Wij liepen met Sebastiaan veel sneller, want die hoeft niet alles te onderzoeken. Mijn neefjes wilden natuurlijk alles uitproberen, dus die hadden een veel langer bezoek. We kwamen elkaar tegen sluitingstijd weer een keertje tegen, haha. Ik wist ook helemaal niet dat het zó groot was. Echt een aanrader.

Dikke bult

Maar goed, Sebastiaan had dus een minder moment. Hij weet dondersgoed dat hij achterstevoren van een bank af moet. Maar af en toe wil hij toch vooruit. En ik zag het te laat… De laatste keer dat ik keek, zat hij mooi naast zijn neefjes naar een filmpje te kijken. Ik keek even weg en toen ik terugkeek, zag ik hem voorover eraf gaan.

Hij viel naar voren met de beentjes in de lucht. Waar de volgende bank stond… Hij knalde eerst met zijn hoofd tegen die bank aan en toen viel het hele lijfje nog eens voorover op de grond. In die paar seconden was ik al naar voren gedoken, dus ik kon hem direct oprapen en troosten. Maar ja, in mijn armen had hij al direct een dikke bult op zijn voorhoofd.

En die dikke bult werd paars. En Sebastiaan bleef heel hard huilen. Zielig! Na een tijdje gingen we toch maar op zoek naar de EHBO, voor de zekerheid. Het was voor ons ook de eerste keer dat onze kleine kerel zo’n bult kreeg, dus wat advies leek ons wel handig.

Niet de enige dikke bult?

De vrouw achter de balie had EHBO gehad. Er moest ijs op. “Hij is 1, dan ook?” Oh, dan er niet lang ophouden. Bij de catering zouden ze ijs hebben. Nope, bij de catering was geen ijs. Dan maar een doek met koud water. Sebastiaan moest uiteraard weer huilen, want hij was die dikke bult alweer vergeten.

Die vrouw met EHBO-kennis kwam even vertellen over haar dikke bult, die ze had gekregen toen ze klein was. Of mijn vrouw even wilde voelen op haar voorhoofd. Mijn vrouw had daar weinig behoefte aan. Maar ze gaf niet op, dus uiteindelijk stond ik maar met een vinger op haar voorhoofd om te voelen aan haar dikke bult. Jongens, wat een verhaal weer!

Verder het museum in

Nu konden we weer verder met ons bezoek aan het Museon. Ik zweer het, Sebastiaan viel wéér bijna van iets af (echt van een minidrempeltje) en stevende met zijn gezicht recht af op een deur. Het scheelde 2-3 cm. Ik heb die dag een aantal bijna-hartaanvallen gehad. Zo blijft dat 33-jarige hart pompen, laten we het daar maar op houden.

Maar verder vond hij het echt prachtig. Er waren namelijk heel veel opgezette dieren en filmpjes van dieren, dus hij was helemaal enthousiast. Ridders snapt hij nog niet zo, maar dieren kent hij als de beste. En hij kon over wat dingen klimmen. Dat deed hij nu overigens tien keer voorzichtiger, want hij had zijn lesje wel geleerd.

Kapper

Deze week kwam de kapper weer op bezoek bij het kinderdagverblijf. Het was hard nodig, want je zag zijn dikke bult bijna niet achter zijn pony. Mijn vrouw haalde hem aan het einde van de middag vol verwachting op. Maar nee, er was niets veranderd aan zijn kapsel.

Ze hadden het gewoon niet voor elkaar gekregen! Hij heeft zo lopen schreeuwen en huilen dat ze maar zijn gestopt. Hij heeft dus gewoon zijn zin gekregen… Donderdag zijn we daarom met zijn drieën naar de kapper gegaan. Hij begon al gelijk te huilen toen hij uit zijn buggy moest, dus dat begon goed.

Ik ging op de stoel zitten en Sebastiaan kwam bij mij op schoot. Dikke tranen biggelden over zijn wangen. Ik had mandarijnen geschild en in een bakje gedaan, dus mijn vrouw kon hem daarmee afleiden. Stevig hield hij mijn vingers vast. Die grote tondeuse vond hij zo eng! Nou, toen dat voorbij was, was het eigenlijk ook wel oké. Meneer heeft weer een prachtig kapsel, waardoor de paarse streep op zijn voorhoofd nog beter te zien is.

Mamadag

Aan het einde van deze dag zijn we ook nog een eindje gaan lopen voor een mooie speeltuin voor zijn leeftijd. Ik geloof dat er daar ook altijd wat speelgoed ligt. Sebastiaan vond in ieder geval een vrachtwagen waar hij drie kwartier mee heeft gespeeld en niemand kwam vragen of ze die terug mochten hebben. Ik zag ook geen beteuterde gezichtjes van een afstand, dus het zal er wel standaard liggen.

Er waren wat oudere kindjes voor een verjaardagsfeest en er waren wat kindjes van zijn leeftijd. Sebastiaan vond het leuk om op ze af te lopen en te kijken. Toch vond hij zijn vrachtwagen leuker. En hij was fan van de paprika en tomaatjes die ik voor hem had meegenomen. Die leverden hem af en toe wel jaloerse blikken op, want andere kindjes hadden daar ook wel zin in, haha.

Duizelig

Er was zo’n speeltoestel waar je in kon gaan zitten en dan ronddraaien. Een meisje ging daarin spelen en na een tijdje was ze daar klaar mee. Maar ja, als je rondjes draait, dan word je duizelig. En zij stond te tollen op haar benen. Met een stalen gezicht probeerde ze vooruit te lopen, maar ze ging recht op Sebastiaan af, die bij mijn benen stond.

Ik keek haar al aan en vroeg lachend: “Ben je een beetje duizelig?” Ze gaf geen kick en liep stug door. Alleen, sja, dat was dus recht op Sebastiaan af, dus ik hield haar maar even tegen. Ik denk dat ze zich óf schaamde óf niet zo lekker voelde, want ik kreeg geen reactie, haha. Ik was allang blij dat ik geen onbekende kinderkots over me heen kreeg!

Paasweekend

Dit weekend gingen we lekker genieten van elkaar als gezin. De afgelopen weekenden (en werkdagen) waren druk en woensdag vlieg ik natuurlijk voor ClexaCon naar Las Vegas. We hebben voor twee avonden oppas geregeld. We wilden vorige week zondag voor mijn verjaardag uit eten gaan, maar er was geen oppas beschikbaar. Dan maar zaterdag! En vrijdagavond gingen we lekker met zijn tweeën naar de film Game Night.

Zaterdag overdag zijn we een flink aantal kilometers gaan fietsen met zijn drieën. Onderweg hebben we geluncht bij Appels en Peren, waar ik het eerder in een blog weleens over heb gehad, omdat ze daar een kinderhoek hebben. Nou, dat is ook echt een aanrader!

Al waren er twee broertjes die vonden dat ze het alleenrecht hadden op het speelgoed en het keukentje. Nadat Sebastiaan een paar keer weggeduwd werd en de spullen uit zijn handen gerukt werden, durfde hij daar niet meer te komen. De ouders zeiden nog wel “samen spelen” en dat zeiden de broertjes dan wel na, maar in de praktijk lukte het hen toch niet. Daarom stapte mijn vrouw er maar op af om uit te leggen hoe samen spelen werkt. Ach, laten we het erop houden dat Sebastiaan er pas leuk kon spelen toen die broertjes de deur uit waren.

Maar verder, leuk en lekker dus 😉

ClexaCon

Omdat ik dus naar ClexaCon ga, horen jullie de komende twee weken niets van me via deze blog. Wel raad ik je aan om me te volgen via YouTube, Instagram, Facebook en Twitter! Dan kun je live meekrijgen wat ik allemaal aan het uitspoken ben en wie ik allemaal spreek.

Ik heb te horen gekregen dat ik in de perskamer en bij de rode loper mensen mag interviewen. Hoe cool is dat?! Nou heb ik nog nooit iemand geïnterviewd, dus ik ben wel behoorlijk zenuwachtig. Maar goed, een gesprek voeren met mensen hoeft niet per se moeilijk te zijn, toch? We gaan er het beste van maken!

Heb je gezien dat ik in de Gaykrant sta? En heb je mijn gastblog bij Columns by Kari gezien? Superleuk dat ik daar mocht vertellen over ClexaCon!

Fijne Paasdagen en jullie lezen over twee weken weer wat van me!

Zo, en dan sta je met je hoofd groot in de @gaykrant! Ik mocht in een korte blog uitleggen waarom ik volgende week naar #ClexaCon2018 in Las Vegas ga. Over een maand vertel ik aan de lezers van de Gaykrant wat er allemaal te doen en leren viel. | In this Dutch LGBTQ newspaper, I was given the opportunity to explain what I will be doing at #ClexaCon in Las Vegas next week. I will write another blog post for them when I get back, so its readers know what we can learn from such a big convention about LGBTQ representation. . . . #lesbianblogger #lesbianvlogger #lesbianyoutuber #lesbian #lgbtq #lgbtfilmfestival #lgbtqfilmfestival #loveislove #equality #queerrepresentation #LasVegas #lhbt #lesbisch #girlswhokissgirls #girlswholovegirls #girlswhomarrygirls

Een bericht gedeeld door Greetje den Holder | Meemoeder (@meemoeder) op

Verkiezingen, auto verkocht en een verjaardag

Verkiezingen, auto verkocht en een verjaardag

Deze week gaan Sebastiaans mama’s stemmen en vieren we dat ik alweer 33 ben! Ook hebben we vrij impulsief de auto verkocht.‘Verkiezingen, auto verkocht en een verjaardag’ Deze week gaan Sebastiaans mama’s stemmen en vieren we dat ik alweer 33 ben! Ook hebben we vrij impulsief de auto verkocht… Lees je mee? http://bit.ly/AutoVerkocht

Jurylid Roze Filmdagen

Zoals jullie vorige week konden lezen, was ik zondagmiddag jurylid bij de Roze Filmdagen om te bepalen welke film met de Best Feature Film Award naar huis ging. Nou, dat was een lange maar leuke dag! Ik heb er afgelopen woensdag een uitgebreide blog over uitgebracht, dus daar kun je meelezen of je kunt de vlog hieronder bekijken.

Onze auto verkocht

Agelopen woensdag hebben we ineens onze auto verkocht. Eigenlijk gebruikten we hem superweinig, alleen als we naar Oirschot, Warnsveld of Groningen gingen. Voor de rest stond hij maar voor de deur. Woensdag had hij APK-keuring en toen was voor de zoveelste keer het bedrag zo hoog, dat we er helemaal klaar mee waren. Zo hebben we dus vrij impulsief onze auto verkocht. Het autobedrijf kwam nog even onze autostoel en andere spullen brengen en dat was het. Geen afscheid, geen laatste ritje, doeg!

Verkiezingen

Die woensdagochtend brachten we samen Sebastiaan naar het kinderdagverblijf. Dat vond Sebastiaan heel leuk en hij zwaaide ons dan ook vrolijk uit. De buren van het kinderdagverblijf is een zorgcentrum en daar was een stembureau gevestigd. Dat was superhandig. Zo konden we al lekker vroeg op de dag te stemmen!

Uitslagenavond

Woensdagavond kwam mijn broer bij ons slapen. Zo kon hij Sebastiaan in de gaten houden, terwijl wij naar het stadhuis gingen. Gemeente Den Haag had namelijk weer een mooie verkiezingsavond georganiseerd. Vanaf 21:00 konden we terecht en zo rond 22:45 kwamen de eerste uitslagen. Nou, door deze spannende momenten vergaten we wel dat we die ochtend onze auto verkocht hadden 😉

Ik vond het heel gezellig om weer wat bekenden te zien die ik sinds de geboorte van Sebastiaan niet vaak kan spreken en om weer allemaal nieuwe mensen te ontmoeten. Ik kwam ook twee mensen van basketbal tegen, dus ik vermaakte me prima. En ach, de uitslag viel me ook mee 😉 Rond half twee lagen we in bed.

Mamadag

En dat is natuurlijk best pittig als je kleintje wakker wordt om 7:00. Gelukkig had mijn vrouw de ochtend vrij genomen. Zo konden we samen ontbijten en dook zij nog even terug het bed in. Daarna kon ik nog iets van twee uur slapen (tot lunchtijd, hoezee!). We hebben elkaar deze ochtend dus weinig gezien, maar we konden wel bijtanken!

Sebastiaan vond het allemaal prima. Die sliep zelf van 11:00 tot 12:30. Daarna hebben we op een rustig tempo geluncht en vermaakte Sebastiaan zich prima met zijn speelgoed. Rond half drie begonnen we aan een superfijne wandeling door het Haagse Bos. De zon scheen door de wolken door en de vogels floten. Ik was helemaal zen! Sebastiaan ook, zo lang hij maar speelgoed in zijn handen had.

Een kopje koffie

We gingen nog ergens een kopje koffie drinken. Ik was een beetje brak, dus ik moest mezelf echt tegenhouden om geen gebak te nemen. Als compromis nam ik een maple spice latte, jawel! Gebak in een kopje koffie, zeggen we dan maar 😉

Sebastiaan heeft daar zo heerlijk zitten spelen! Twee weken terug zaten we daar ook, maar was hij iets minder in zijn hum. Nu was hij zo ongelooflijk lief bezig. Ik was helemaal trots en warm vanbinnen. Ik had wat van het beschikbare speelgoed gepakt en bijna een hele paprika in reepjes gesneden. Hij zat zo mooi naast me te puzzelen en dan hoorde ik tussen het wegzwijmelen bij mijn maple spice latte af en toe “baprika!” Dan wilde meneer het volgende reepje. Genieten was het!

Bad

De terugweg maakte ik wat langer en we gingen ook nog even wat hoognodige boodschappen doen. Daardoor kwamen we pas om 17:15 thuis. Woopsy. Sebastiaan moest nog in bad en ik moest nog koken. Ik schilde snel even de aardappels en in de tussentijd kon Sebastiaan nog wat laatste paprikareepjes eten. Zo bleef hij gelukkig en kon ik snel mijn werk doen.

Daarna kon hij, hup hup, snel in bad. Op de commode hebben we lekker veel lol gehad samen. Ik zing namelijk altijd “olie, olie, olie” als ik hem insmeer na het badderen. Dus toen ik zei “Zo, en dan pakt mama nu de…” kon ik mijn zin niet afmaken, want meneer riep héél hard “OLIE”. Vervolgens ging hij het zelf zingen. Wat een lekker knuffelbeertje is het toch.

Koken

Nou, ik kon eindelijk verder met koken. Sebastiaan was nu echt wel heel hongerig en moe, dus die begon te jengelen. Gelukkig kwam mijn vrouw al vrij snel thuis om hem af te leiden en kon ik er snel voor zorgen dat we samen konden eten.

Muziekinstallatie

Toen Sebastiaan in bed lag, konden wij onze muziekinstallatie opzetten en instellen. We waren namelijk een tijdje aan het kijken naar een Sonos, maar eigenlijk wilden we ook nog naar onze Cd’s luisteren. Ja, inderdaad, die hebben we nog en daar genieten we ook nog steeds van. Uiteindelijk viel onze keuze op de witte Pioneer X-CM56DAB met cd-invoer, gewone radio, digitale radio, bluetooth en usb. Er komt een mooi geluid uit de boxen en we zijn er heel blij mee.

Daarna ging ik nog naar de Pathe voor Red Sparrow. Wow, ik vond hem heel heftig. Ik ben blij dat ik hem heb gezien, maar ik heb op een gegeven moment wel met mijn oren en ogen dicht gezeten :S

Verjaardag

Dit weekend ben ik jarig! 33 alweer. Mooie leeftijd, mensen. Mijn lieve vriendinnetje uit Groningen kwam langs om bij deze gelegenheid stil te staan. Zaterdag kwam ze rond 13:00 bij ons lunchen. Sebastiaan vond dat een mooi moment om zijn eet- en puzzelkunsten aan haar te laten zien.

’s Middags stapten we met zijn vieren  op de fiets en reden we via een omweg naar Wassenaar (er waren wat omleidingen die af en toe niet helemaal duidelijk waren…). Het is zo’n prachtig stukje om te fietsen! In Wassenaar zelf stopten we even voor een kopje koffie. Meneer vond het heel vermoeiend om op de fiets te zitten, dus gingen we weer terug naar huis. Het was immers tijd om lekker in bad te gaan en een goede maaltijd te nemen.

Gisteravond zijn er nog wat vrienden langsgekomen en vandaag komen er enkele familieleden. Vandaar deze vroege blog 😉

Sebastiaan meet zich rode billen aan

Sebastiaan meet zich rode billen aan

Deze week ben ik jurylid bij De Roze Filmdagen en besluit Sebastiaan dat het weer tijd is voor rode billen. Hij maakt nog een flinke smak op een glijbaan, maar vermaakt zich verder prima in het Kinderboekenmuseum.

‘Sebastiaan meet zich rode billen aan’ Deze week ben ik jurylid bij De Roze Filmdagen en besluit Sebastiaan dat het weer tijd is voor rode billen. Hij maakt nog een flinke smak op een glijbaan, maar vermaakt zich verder prima in het Kinderboekenmuseum. Lees het hier: http://bit.ly/RodeBillen

De Roze Filmdagen

Zoals je vorige week kon lezen, ben ik gevraagd om jurylid te zijn voor de Roze Filmdagen om de Best Feature Film te beslissen. Ze wisten me te vinden naar aanleiding van mijn blog en vlog. Deze week heb ik dus iedere keer als er twee vrije uren in mijn schema beschikbaar waren een film opgezet. Sisterhood had ik voor de vorige blog al gezien en Anchor and Hope ga ik zondagmiddag zien in het Ketelhuis, vlak voor het juryberaad. Dat betekent dat ik afgelopen week zes films heb bekeken. Ze zijn allemaal ook zo anders! Woensdag lees je wat ik van de films vond en hoe het was om jurylid te zijn!

ClexaCon

Zoals je ook vorige week kon lezen, zijn de voorbereidingen voor ClexaCon in Las Vegas in volle gang. Het is al over tweeëneenhalve week! Ik heb een bepaalde kriebel in mijn buik die niet weggaat!

Inmiddels is het schema bekend en weet ik dat er een aantal workshops tegelijkertijd plaatsvinden waar ik eigenlijk allemaal bij wil gaan zijn. Nu sta ik dus voor de keuze: ga ik overal naar binnen voor wat filmpjes en video’s of ga ik er een paar overslaan en de andere helemaal volgen? Keuzestress noemen ze dat!

Ik heb eindelijk een normaal statief gekocht in plaats van alleen een selfiestick. Daar zat ik al een tijdje tegenaan te hikken, maar nu kreeg ik het bericht dat er een rodeloperevenement plaatsvindt en dan is het toch wel heel handig om als pers je handen vrij te hebben. Mocht je dat nog niet hebben gedaan, meld je aan voor mijn nieuwsbrief en volg me op Instagram, Facebook en Twitter! Dan zie je direct alles wat ik plaats.

ClexaCon heeft inmiddels ook mijn voorbereidingsfilmpje geretweet. Ineens hebben 3800 mensen mijn tweet gezien, zo! Dat leverende flink wat online aandacht op! Heb jij mijn filmpje al gezien? Ik probeer grappig te zijn 😉

 

Ik heb ook visitekaartjes laten maken. Normaal duurt dat een week of twee voordat je ze hebt, dus ik dacht slim te zijn door ze nu al te bestellen. Ik heb alleen een hekel aan Vistaprint, dus ik probeerde Canva een keer, waar ik ook altijd alle afbeeldingen maak die je in mijn blogs ziet. Nou, binnen twee dagen had ik ze! Hieronder zie je de voor- en achterkant. Wat vind je?

 

Rode billen

Deze week besloot Sebastiaan dat het weer eens tijd werd voor rode billen. Dat was namelijk alweer een tijdje geleden! Woensdag had hij op het kinderdagverblijf twee keer een luier met diarree, waardoor zijn huid openging. Donderdag heb ik daar flink wat zinkzalf op gesmeerd, meerdere keren (en hij had thuis geen diarree), dus inmiddels is het redelijk weggetrokken. Er zitten hier en daar nog rode puntjes.

Ik weet niet wat de reden hiervoor was. Hij kwijlt ook iets meer dan eerst, dus misschien krijgt hij weer een nieuwe tand of kies? Ik kan zijn mond niet meer zo goed onderzoeken, want voor je het weet, staan die scherpe tanden in je vinger. En hij bijt niet zachtjes!

Mamadag

Onze mamadag samen was weer heerlijk. We begonnen de dag rustig, door samen met de andere mama te ontbijten en daarna in pyjama te spelen met al het speelgoed. Ik zag op het weerbericht dat het ’s ochtends zonnig zou zijn en ’s middags juist regenachtig. Hmmm, toch maar snel aankleden en naar buiten!

We maakten een uitstapje naar de supermarkt en de papierbak. Deze praktische dingen waren al genoeg voor Sebastiaan. De wind maakte ons koud, ondanks het zonnetje dat op ons scheen. Hij begint ook een ander slaapritme te krijgen, waardoor hij hierna moe was. Hij kreeg van mij een banaan in zijn handen (hoe fijn dat hij die tegenwoordig zelf kan eten!), zodat ik de boodschappen kon opruimen. Daarna mocht hij naar bed en besloot hij daar twee uur te blijven liggen.

Kinderboekenmuseum

Na een mooie slaapsessie gingen er snel twee boterhammen in. Om twee uur liepen we buiten, snel, snel naar het kinderboekenmuseum. Om kwart over twee zou het namelijk gaan regenen. Er was net een klas klaar en heel veel andere mensen waren er niet. Speelpaleis!

We hebben lekker tegen elkaar aan gespeeld. Ik ging bijvoorbeeld op de grond liggen, zodat ie op me kon klimmen (uiteraard deed hij juist in het openbaar alsof ik gek was…) en hij liep rondjes en kwam dan iedere keer tegen me aan zitten. Om het hoekje kiekeboe roepen vond hij ook heel leuk.

Deze keer kon hij wel al een heel stuk de heuvel met schatten opklimmen. De vorige keren vond hij dat nog te moeilijk, omdat het toch glad is, ondanks de rubberen vloer. Het laatste stukje tilde ik hem, zodat hij ook een keer bovenop kon kijken wat er allemaal was.

Trampoline

Daarna ontdekte hij de trampoline, die verscholen zit achter een muurtje. Klimmen vindt hij inmiddels heerlijk, dus dat trappetje op ging makkelijk. Toen hij de vloer onder zich voelde bewegen, was hij al snel klaar met de trampoline. Ik wilde het nog voordoen, maar toen ik voelde hoe dun die trampoline was, besloot ik maar dat het beter was als ik dat niet deed :p

Baby & peuterkleding algemeen

Met zijn rode billen op de glijbaan

Ook Nijntje en Rupsje Nooitgenoeg moesten bezocht worden. Bij Nijntje was een kleine glijbaan, waarvan ik wist dat hij die heel leuk vindt. Sinds de vakantie in Gran Canaria, had ik besloten om geen overbezorgde moeder te zijn en hem alleen van de glijbaan af te laten gaan. Op de hoge glijbaan in de speeltuin op Gran Canaria ging dat heel goed.

Op die kleine van Nijntje ging het niet goed :$ Toen hij met zijn rode billen naar beneden gleed, knalde hij met zijn hoofd achterover en gleed nog een flink stuk door toen de baan afgelopen was. Huilen! Oeps… Gelukkig was hij het na een knuffel alweer vergeten en kroop hij zelfs door de cocon van Rupsje Nooitgenoeg, iets wat hij de vorige keer nog niet durfde.

Weekend

Dit weekend heeft meneer eigenlijk iedere keer afwisselend met zijn ene mama en dan weer met zijn andere mama doorgebracht. We hadden allebei veel afspraken, waardoor we wat tijd alleen met de kleine hadden. Binnenkort hebben we gelukkig weer meer tijd om met zijn drieën door te brengen, net als op vakantie!

Kopje onder

Kopje onder

Deze week was een drukke week! Ik ben gevraagd om jurylid te zijn voor de Roze Filmdagen en ik ben me aan het voorbereiden voor ClexaCon in Las Vegas. Sebastiaan genoot van het zonnetje en moest even leren dat je in bad moet blijven zitten. Hij ging namelijk kopje onder en kon niet meer zelf naar boven komen.

‘Kopje onder’ Deze week was een drukke week! Ik ben gevraagd om jurylid te zijn voor de Roze Filmdagen en ik ben me aan het voorbereiden voor ClexaCon in Las Vegas. Sebastiaan genoot van het zonnetje en moest even leren dat je in bad moet blijven zitten. Hij ging namelijk kopje onder en kon niet meer zelf naar boven komen. Lees het hier: http://bit.ly/KopjeOnder

ClexaCon 2018

ClexaCon 2018 is al bijna! Ik vind het spannend. Wat is ClexaCon? Lees het hier. Ik heb me ongeveer een half jaar geleden aangemeld als blogger en vlogger en nu is het al over een maand. Aah! Sinds ik te horen heb gekregen dat ik welkom ben, is er een Engelse versie van deze website gekomen en heb ik een vlogcursus gevolgd.

Moet je daar een cursus voor volgen? Nou, als ik iets doe, wil ik het graag goed doen en deze cursus over zakelijk vloggen heeft me veel geleerd. Het gaat vooral om oefenen, oefenen en oefenen en ik merk dat ik nu wat gemakkelijker praat op de camera.

Deze week ben ik nog een stapje verder uit mijn comfortzone gegaan: ik heb een sketchachtige video gemaakt en op het wereldwijde web gegooid. Ieh! Gelukkig kreeg ik van een aantal mensen te horen dat ze hard moesten lachen. Hieronder kun je hem bekijken. Vind jij hem ook grappig?

Abonneer je je gelijk op mijn kanaal? Je weet niet hoeveel je me daarmee helpt!

De Roze Filmdagen

Woensdag bracht ik een vlog uit over De Roze Filmdagen. Daarom gaf ik acht filmtips. De organisatie vond mijn blog en vlog blijkbaar leuk, want direct daarna kreeg ik de vraag of ik jurylid wilde zijn.

Dat vond ik natuurlijk een hele eer en daarom mag ik nu meebepalen welke film de Best Feature Film Award verdient. Kanshebbers zijn Sisterhood, Anchor and hope, Even lovers get the blues, Just Charlie, My life with James Dean, Porcupine Lake, The cakemaker or The constitution. De uitslag wordt 18 maart bekend gemaakt.

Deze week heb ik al wat films bekeken. Volgende week zondag bekijk ik nog Anchor and hope op locatie en direct daarna is het juryberaad. Ik geloof dat de bekendmaking om 19:30 is. Natuurlijk ga ik ook vloggen hierover, dus daarna kunnen jullie zien hoe dit allemaal is gegaan.

Ik wil graag even heel veel liefde naar mijn vrouw sturen. Ik kwam door dit hele jurylidgebeuren erachter dat ze net op dat moment een verrassingsborrel voor mijn verjaardag probeerde te organiseren. Hoe lief?!

Puzzelen

Donderdag regende het de hele ochtend, dus Sebastiaan en ik probeerden het thuis gezellig te maken. Hij genoot van twee mandarijnen en daarna pakte ik alle zijn puzzels voor hem, zodat hij flink aan de slag kon met puzzelen.

Af en toe Regelmatig werd hij gefrustreerd dat een puzzelstukje niet in de vorm ging, dus dan ging hij er maar heel hard op drukken en huilen. Uiteindelijk kreeg hij ze er toch allemaal redelijk goed zelf in.

Na de puzzels was het tijd voor krijten. Dat vond hij een paar minuten leuk. Ik vond het best grappig, want hij begon met een kleur en iedere nieuwe kleur die hij pakte, moest over die eerdere kleur heen in plaats van dat hij een wit stuk pakte. Ik tekende op een gegeven moment wat op een wit stuk en dat vond hij toen een goed stuk om weer alle kleuren overheen te gooien.

Kopje onder

Ik maakte een lekker, warm bad voor hem klaar. Ik moest immers de tijd doorkomen totdat het stopte met regenen… We hebben flink wat speelgoed voor in bad, dus dat moest geen probleem zijn.

Hij zat een tijdje lekker te spelen op zijn badmat. Hij ging alleen naar het stuk waar de badmat ophield en ik zeg altijd dat het daar glad is en dat hij op de badmat moet gaan zitten. Maar goed, er was nooit iets gebeurd. Tot vandaag. Hij wilde omdraaien of iets en hoppaaaaah, hij gleed zo weg.

Met zijn ogen wijd open en zijn armen breeduit ging hij kopje onder. Ik sprong op en greep hem bij zijn arm. Daar trok ik hem aan omhoog en ik kon daarna met mijn andere hand onder zijn oksel. Binnen een mum van tijd zat hij weer rechtovereind. Het water liep over zijn gezicht en hij zat flink te slikken.

Met grote ogen keek hij me aan en begon te snikken. Ik knuffelde hem over de badrand heen en toen hoorde ik: “Uit, uit, uit.” Dat leek me niet zo’n goed idee. Ik was geschrokken, maar ik wilde niet dat hij ineens een badfobie ging ontwikkelen. Dus ik pakte het speelgoed dat ik nog had bewaard en gooide dat erbij in. Na een paar seconden was hij alweer vergeten dat hij net heel erg geschrokken was. Fieuw!

Zo. Ik zag met mijn eigen ogen hoe snel een kind kan verdrinken in bad. Hij kon zich nergens aan vastgrijpen en hij wist niet hoe hij zichzelf naar boven moest krijgen. En er zat maar een laag in van net boven zijn navel… Ik moest even het zweet van mijn voorhoofd vegen. Gelukkig was het alleen maar kopje onder en verder niks.

Zon

’s Middags scheen de zon ineens goed. Het zou ophouden met regenen, maar ik had niet een blauwe lucht en een warme zon verwacht. Een aangename verrassing! Ik was alweer een paar weken niet in het Haagse Bos geweest en dus kon ik weer een dosis Haagse Bos gebruiken.

Ik kwam zoiets moois tegen! Delen van het water waren bevroren en andere delen waren ontdooid. De ijsblokken aan de rand van het grote stuk ijs kabbelden tegen het grote stuk ijs aan of schoven erop. Het geluid dat daarvan kwam, was prachtig. Het was een soort klingelgeluid. Alsof er heel veel windgongen (of is het windgongs?) in het Haagse Bos hingen. Je weet wel, zo’n irritant ding in je tuin, maar dan mooi en natuurlijk. Heel bijzonder.

We dronken koffie aan de rand van het bos en daar hadden ze een hele stapel puzzels. Sebastiaan kon dus nog meer puzzelen! Hij vond het leuk, maar tegelijkertijd had hij niet heel veel concentratie. Zijn middagslaapje had wat langer gekund, maar hij wilde niet…  Op de terugweg werd het wel frisser. Nou, even boodschappen doen en naar huis!

 

Weekendplezier

Gisteren kwam mijn broer langs om met Sebastiaan te spelen. Zo konden zijn mama’s doen wat ze gepland hadden. Ik moest bijvoorbeeld ‘even’ met mijn basketbalteam een ander team verslaan. Sebastiaan vond het superleuk en maakte zijn oom flink moe. Na deze middag was hij uiteraard hyper en duurde het ’s avonds even voordat hij gekalmeerd was. Hij had ook een flink bord eten weggewerkt.

Vandaag regent het flink, maar er is genoeg te doen in Den Haag met de CPC-loop, dus we kleden ons op het weer en gaan er gewoon op uit.  Kopje onder, maar dan anders…

Oudere berichten

© 2018 Meemoeder.com

webdesign door www.lindavanzomeren.nl